زمانی که به دستان محنا شفیعی نگاه میکنید، چیزی فراتر از حرکت قلممو روی بوم میبینید؛ شما شاهد تولد یک رویا هستید. در این تصویر، تمرکز عمیق و آرامش محنا در حین کار، نشاندهنده پیوند ناگسستنی او با دنیای هنر است. او با چنان دقتی لایههای رنگ را در کنار هم مینشاند که گویی هر ضربه قلم، کلمهای از یک شعر تصویری است.
آنچه در این صحنه خیرهکننده است، جسارت محنا در استفاده از رنگهای تخت و خالص (Flat Colors) در کنار بافتهای نقطهای (Pointillism) است. او به خوبی میداند چگونه میان سادگیِ سطوح رنگی بزرگ و پیچیدگیِ جزئیات درختان، تعادل ایجاد کند. این تضاد، امضای شخصی اوست که آثارش را از یک نقاشی معمولی به یک اثر هنری با ارزش بصری بالا تبدیل میکند.
درک نور و سایه: نگاه کنید چگونه با استفاده از طیفهای مختلف سبز و زرد، درخشش خورشید را بر فراز تپهها بازسازی کرده است.
فرم و حرکت: خطوط منحنی در پایین بوم، حسی از جریان آب یا نسیم در چمنزار را القا میکنند که نشاندهنده هوش بصری بالای این هنرمند است.
عبارت «دستای هنرمند محنای عزیزم» که در تصویر نقش بسته، گویای همهچیز است. این دستان، توانایی عجیبی در تبدیلِ سفیدیِ بیروح بوم به بهشتی از رنگ و معنا دارند. محنا ثابت کرده است که برای خلق شاهکار، داشتن روحی بزرگ و نگاهی دقیق کافی است. او با هر اثر، استانداردهای هنر نوجوان را جابهجا میکند و نویدبخش حضور یک “نقاش صاحبسبک” در آیندهای بسیار نزدیک است.
