من و تو، فاصلۀ عمیق موسیقی با مخاطب

حقایق سطح جامعه را پوشش می‌دهد و به چالش می‌کشد، نه به مثابۀ یک اثر عاطفی تأثیرگذار، توانایی جذب مخاطب دارد. موسیقی داخلی و مجاز ایران با آثاری از این دست عرصه را به رقیبانش واگذار خواهد کرد. رقیبانی که جز منافع خود به چیزی فکر نمی‌کنند و تأثیر آن‌چه به خورد جوانان می‌دهند، برایشان اهمیّتی ندارد. تمایل جوانان را نباید نادیده انگاشت. آنان در عرصۀ موسیقی یا به دنبال به چالش کشیدن جامعه هستند تا احساس کنند، حرف دلشان را از زبان خوانندگان محبوبشان می‌شنوند، یا به دنبال اثری احساسی که به برون‌ریزی عواطف پرشورشان کمک کند. آنان برای پاسخگویی به نیاز اوّل از آثاری که در سبک‌های غیرمجاز تولید می‌شود، استفاده می‌کنند و برای رفع نیاز دوّم به سراغ آثار ماندگاری که در سال‌های خیلی دور تولید شده‌اند می‌رود. جذب نسل جوان به موسیقی داخلی مستلزم تغییر رویه‌ای جدّی است. تغییر رویه‌ای که هم در سطح مدیریت کلان فرهنگی، هم تهیه‌کنندگان وهنرمندان ضروری به نظر می‌رسد.

شیوا شاکری ترانه سرا

منتشر شده در پایگاه خبری افق تهران به تاریخ ۲۶ آبان ۱۴۰۴