رویای برنامه نویسی

من رویای یه برنامه نویس خوب بودن رو داشتم ، هنوزم دارم و تلاش میکنم براش من 19 سالمه و رشته ام کامپیوتر هست هفته پیش یک رویداد در بوشهر برگزار شد به اسم کدی شو ، با کمک دانشجوهای بوشهری و منم عضو خیلی کوچکی از این مجموعه بودم ، وظیفه این رویداد این بود که به دانش آموزان هفتم تا دهمی مقدماتی از زبان برنامه نویسی پایتون آموزش بده

نزدیک به صد دانش آموز در این رویداد ثبت نام کردن که یکم غیر قابل انتظار بود ، این رویای برنامه نویس شدن خیلی توی مغز این دانش آموزان بود و برای ن تامل برانگیز..

اینکه قراره ایلان ماسک آینده بشن ، اینکه قراره با این رشته بشینن توی خونه با یه کلاه روی سر و فضای تاریک و کد نوشتن اونم با نوشته هایی به رنگ سبز و بک گراند سیاه اینکه دیگه خبری از ریاضی و زیست و کتاب های درسی نیست اینکه قراره کلیی درآمد کسب کنن و اینکه های دیگه..

شاید یکم زود باشه واسه من توی این سن ، این حرفارو زدن ولی بنظرم ما خیلی داریم توی رویا زندگی میکنیم ، تصورمون از دنیای بیرون یه دنیای مهربونه ولی نیست..

نمیخوام فاز منفی بردارم ولی اینو میگم برای کسایی که علاقه شدید دارن به اینکه وارد رشته کامپیوتر بشن ، کامپیوتر خیلی متفاوت تر از اونیه که فکر میکنید قرار نیست درامد های چند ده میلیونی داشته باشید قرار نیست دیگه از مشتق و انتگرال و صادرات کشور افغانستان و.. راحت بشید قرار نیست که فیفا بیست و .. بعدی رو شما بسازید هزاران نفر غیر از ایلان ماسک میتونستن رییس تسلا بشن ولی نتونستن هزاران نفر میخواستن عضو هیئت مدیره تسلا بشن ولی نتونستن هزارن نفر میخواستن استخدام شرکت تسلا بشن ولی نتونستن هزاران نفر میخواستن برنامه نویس حرفه ای بشن که بتونن برن مصاحبه شرکت تسلا ولی نتونستن هزاران نفر میخواستن شروع به یادگیری برنامه نویسی کنن تا بتونن یه برنامه نویس حرفه ای بشن ولی نتونستن و هزاران هزار نفر دیگه که هنوز حتی استارت کار رو نزدن ولی رویاشو دارن...

بله بله میدونم که برنامه نویس موفق فقط ایلان ماسک نیست(اصلا مگه ایلان ماسک برنامه نویس حرفه ای هست؟) ایلان ماسک رو مثال زدم تا یکم ملموس باشه

این یه ذره از نیمه تاریک برنامه نویسی بود و قطعا چیزای تاریک تر هم وجود داره و قطعا نیمه روشن هم داره

مخاطبم دوستانی هست که هنوز مردد هستن چه رشته ای انتخاب کنن سعی کنید معیار های متفاوتی رو در نظر بگیرید و همه چیز رو فقط به علاقه واگذار نکنید! شما در هر رشته ای که اراده کنید میتونید موفق بشید، فقط باید رویاپردازی رو کنار بزارید و واقعیت رو بپذیرید و شروع کنید برای بدست اوردن اون چیزی که میخواید

من الان از رشته ای که انتخاب کردم خیلی راضیم و خیلی از جوانب منفی این رشته رو دارم کم کم درک میکنم و میبینم با اون چیزی که چندسال پیش فکر میکردم متفاوته ولی اونقدر اون کفه معیار های انتخابم سنگینی میکنه که اون نیمه تاریک باعث نمیشه دست از تلاش کردن بردارم

در اخر اینم بگم یه مهندس کامپیوتر میتونه توی بایگانی یه اداره از ساعت هفت صبح تا سه بعد از ظهر به مدت سی سال هم کار کنه مهم اینه که ازخودش راضی و از انتخابش پشیمون نباشه سعی کنید انتخابی کنید که بعدا پشیمون نشید هرچند که همیشه فرصت برگشت به مسیر وجود داره...