_صد سال قبل، اردیبهشت۱۳۰۴، نامهی نیما:
چرا شعلههای قلب اینقدر ممتدّ است؟ این آتش چرا خاکستر نمیشود؟ به من بگو چرا انسان دوست میدارد؟
نیما یوشیج با آتشی که خاکستر نمیشد، با شعلههای ممتدّ قلبش شعر نوشت.
من فکر میکنم:
با آتشی که خاموش نشدنیست چه باید کرد؟ مهار؟ هدایت؟ شاید این زبانههای آتش را باید جایی ریخت. جایی در لابهلای هنر.
من فکر میکنم:
ماندگارترین آثار هنری زادهی دلهای آتشین است.
#یادداشت_روزانه
