بیتردید طرح این بیان که میگوید بهجای توجه به حجاب، بایستی به حل مشکلات اقتصادی و بیکاری پرداخته شود شبیه این است که بگوییم در
عوض برپا داشتن نماز میتوانید به خوشاخلاقی بسنده کنید.
همینقدر ناپخته
حضرت آقا به صراحت اعلام فرمودند که اقتصاد باید در اولویت قرار گیرد اما این بدان معنا نیست که فرهنگ
اهمیت چندانی ندارد.
اقتصاد بهعنوان یک اولویت به معنای بیتوجهی به ارزشهای فرهنگی نیست. اگر چنین فهمی از فرمایش ایشان وجود داشت باید به وضوح اعلام میشد که هر دغدغه ای جز
اقتصاد ضربه زننده به شاکله نظام
است. اما حقیقت آن است که این سخن بهویژه یادآور این نکته مهم است که نخستین شرط برای رسیدگی به امور فرهنگی تمرکز بر اقتصاد است اما کدام اقتصاد مهم است .
بهیقین اقتصادی که بر پایههای دینی و قرآنی بنا شده باشد، پیوند حیاتی با شیوه زندگی اسلامی و فرهنگی دارد. چنین اقتصادی میتواند در نهایت به فرهنگ قرآنی و اسلامی منتهی شود. در این راستا رویکرد رشد فرهنگی هیچگاه متوقف نمیگردد بلکه باید به وضعیت اقتصادی بهمنزلهای اساسی و اجتنابناپذیر پرداخته شود تا این مسئله همبستگی و عزم ملی را در پی داشته باشد. و زیر سایه ان موجب
احیا و تحقیق تمدن توحیدی شود.
اعتماد مردم به نظام در گرو فراهم بودن معیشت و استقرار عدالت و ریشهکن کردن فقر و تبعیض است. بهواقع، این آرامش معیشتی است که مردم را به سوی همکاری و همراهی با حکومت سوق میدهد. تا زمانی که ارتباط تعاملی میان ملت و حاکمیت برقرار نگردد، زمینههای تحریکات خارجی مکرر خواهد بود.
از این رو، درک اهمیت اقتصاد بهعنوان کلید فرهنگ اجتنابناپذیر است. اما بهروشنی مشخص است که این به منزله هر اقتصادی نیست
ما به اقتصادی نیاز داریم که جامعه را به سمت احیای تمدن توحیدی سوق دهد بهگونهای که حفظ حجاب نیز بهعنوان جزء جداییناپذیر از آن فرهنگ، در مسیر قرار گیرد. نه اقتصاد از نوع ادام اسمیتش
متولیان رسانهای باید بر موضوعات اقتصادی تمرکز کنند که پایهگذار ارزشهای انسانی و دینی است. نه هر اقتصادی، بلکه اقتصادی قرآنی که توانمندیهای اجتماعی را در زمینههای مختلف رشد دهد و از تبعیض بپرهیزد.
در واقع، باید بدانیم که اقتصاد تنها در جستوجوی سودآوری با هر روش انسانی و غیر انسانی(اعم از استعمار ، بیگاری کشیدن ، مزدور پروری و ساخت اسمان خراش ها) نیست. بلکه اصل صحیح اقتصادی به معنی توان خرید مردم، رفع تبعیض و تحقق اقتصاد مردمی است.
اگر اقتصاد اولویت ماست و در این سنگر الهی با قارون صفت ها در پی پیکاریم یعنی فردای اینپیکار برچیده
شدن قارونصفت ها و جولان نظام
سرمایه داریست که راه تنفس جامعه
دینی را برای رشد هر چه بیشتر بسته
است .
پس جنگ با نظام سرمایه داری که
چیزی جز سوداوری کلان برای عده خاص نیست و به دنبال کشف
سود های کلان زنان جامعه را هم
کالا میبیند یعنی دفاع از حجاب ...
پس چنین اقتصادی اولویت است و
به الواقع بحث درباره چنین اقتصادی
مهجور مانده است . چون حتی ان حزب اللهی نیز اقتصاد را دو دو تا چهار تای ریاضی میداند که در
فراگیری و پیاده سازی آن فرقی بین
مسلمان و کافر وجود ندارد.
این متن رو خیلی وقت ها پیش نوشتم شاید حدود یکسال پیش یا دو سال ولی خالی از لطف ندیدم به اشتراکش بگذارم .
مسلمان و کافر وجود ندارد.
