برای روزگار غربت قانون!


.

برای روزگار غربت قانون!

فیلم "موریتانی" The Mauritanian بر اساس خاطرات "محمد صلاحی" در زندان گوانتانامو ساخته شده که روایت‌گر و تصویرگر سوژه‌ها و پیام‌های قابل توجهی می‌باشد.

درباره این فیلم بیش از هر چیز این موضوع برایم مهم بود که در غربی که شاید در اذهان بسیارمان، تصوراتی مملو از سیاهی و تباهی از آن حک شده باشد؛ خودشان به نقد و چالش کشیدن خودشان می‌روند آن هم با ابزار قدرتمندی همچون فیلم و رسانه.

مهم‌ترین گپ و حرف فیلم این است که می‌گوید؛ مهم نیست محمد صلاحی [که به اتهام ارتباط با القاعده بازداشت شده] گناهکار و مجرم است یا خیر؟ بلکه مهم‌تر این است که آیا بر اساس "قانون" می‌توان جرم او را اثبات کرد یا خیر؟

پیام این فیلم فقط در این نیست که در بوق و کرنا کنیم که امپریالیسم خون‌آشام و خشونت‌پیشه آمریکایی، خودش هم به اعتراف و افشاگری آمده که به ته خط و افول رسیده است.

پیام فیلم در روزنه‌ای به نام "قانون" در آن بلاد کافرستان نهفته است که وکیلی داوطلبانه می‌خواهد چنین پرونده‌ای را به دست بگیرد و تمام هم و غم‌اش این است که تنها پای‌بندی به "قانون" می‌تواند راه برون‌رفت زیست‌اجتماعی باشد.

پیام فیلم در شخصیت دادستان پرونده است که دوست ارتشی‌اش را در جریان حمله یازده سپتامبر از دست داده و به همسر دوستش قول داده که راه گریزی برای مظنونی که متهم اصلی حادثه یازده سپتامبر می‌باشد نگذارد؛ اما هنگامی که متوجه می‌شود "دلیل قانونی" برای اتهام وجود ندارد و بسیاری از مدارک دستکاری شده و با اینکه با فشار مقام مافوقش مواجه است، از دادستانی پرونده، استعفا می‌دهد.

پیام فیلم در دگردیسی به "نگاه امنیتی" و "امنیتی‌سازی" است که باید آن هم در چوکات و چارچوب "قانون" باشد.

آن‌ها اینگونه‌اند؛ ما چگونه‌ایم؟؟

آری نازنین

روزگار غریبی است؛

روزگار غربت قانون.