رد پایی از خدا

باز هم،

با دستِ خالی

سویِ کنعان آمدم.

کلبهٔ درویشیِ

یعقوب را دیدم،

به ایمان آمدم.

باز هم شرمندهٔ

یزدان شدم.

پر زِ شرم و پرگناه،

از کویِ مستان آمدم.

من شرابِ عشق نوشیدم،

گناهی بیش نیست؟

یا اگر باشد،

به تبعیدِ گناهم آمدم.

باز هم

با دستِ خالی،

سویِ میدان آمدم.

با حسین

و با ابوالفضل

و اسیران آمدم.

تو گمان کردی

که من بیگانه‌ام؟

یا غریبی در وطن،

آواره‌ام؟

باز هم من آمدم،

با ردپایی از خدا.

پر زِ شور و پر زِ قدرت،

پر زِ الطافِ خدا.

✍️ شاعر: زهرا چنانی‌زاده