
پردازش پیش هوشیار
اطلاعاتی که در دسترس پردازش شناختی ما قرار دارد , ولی در حال حاضر خارج از آگاهی هشیار ما ست , در سطح پیش هشیار آگاهی ما وجود دارد .
اطلاعات پیش هشیار شامل محفوظات ذخیره شده ای است که از انها در یک زمان معین استفاده نمیکنیم , ولی در وقت نیاز می توانیم آنها را فرا بخوانیم.
روان شناسان مشکل این که چگونه می توان اطلاعاتی را که در حال حاضر خارج را اگاهی هشیار ماست را مورد مطالعه قرار دهیم را از طریق مطالعه پدیده ای که اماده سازیPriming نام دارد مطلعه کرده اند .
آماده سازی زمانی اتفاق می افتد که باز شناسی محرک معین تحت تاثیر ارائه پیشین همان محرک یا محرک شبیه ان قرار میگیرد. اغلب اماده سازی ها مثبت است . ارائه پیشن محرک بازشناسی بعدی ان را تسهیل می کند . اما آماده سازی ممکن است در موارد منفی نیز باشد و مانع بازشناسی بعدی شود . بعضی از اوقات ما از محرک آماده سازی اگاهی داریم . برای مثال شما در حال حاضر برای خواندن توصیف مطالعاتی که درباره آماده سازی انجام گرفته است اماده سازی شده اید . به هر حال حتی زمانی که محرک آماده سازی به نحوی عرضه می شود که اجازه ورود به اگاهی هشیار را نمییابد, آماده سازی اتفاق می افتد . در چنین حالتی , ان محرک با شدت بسیار کم در زمینه ای بسیار شلوغ عرضه میشود ( یعنی محرک های فراوان دیگری توجه شما رااز آن منحرف می سازند) یا بسیار کوتاهتر از آن است که در آگاهی هشیار ما ثبت شود.
برخی اوقات آوردن اطلاعات پیش هشیار به اگاهی هشیار آسان نیست . برای مثال پدیده نوک زبانی که درآن تلاش می کنیم چیزی را به یاد بیاوریم که می دانیم در حافظه خود ذخیره کرده ایم , ولی نمی توانیم آن را به آسانی بازیابیم .
ادراک پیش هشیار در افرادی که برخی از نواحی قشر مخ دیداری آنها آسیب دیده است نیز مشاهده میشود. برخ ی از این بیماران دید کور blindsight هستند .
حداقل برخی از کارکرد های شناختی می تواند خارج از آگاهی هشیار اتفاق افتد . به نظر میرسد ما می توانیم حس کنیم, ادراک کنیم و حتی به بسیاری از محرک هایی که هیچ وقت وارد آگاهی هشیار ما نمیشوند , پاسخ گوییم .
جان کلیستروم استاد گروه روان شناسی دانشگاه کالیفرنیا در سال 1987 مقاله ای پیشگام در مجله ساینس درباره " ناهشیاری شناختی " نوشت که علاقه علمی مجدد به حیات ذهنی ناهشیار را تقریباٌ یک قرن پس از مکتب فروید، برنگیخت. یکی از اهداف عمده تحقیقات او استفاده از روشهای روان شناختی برای درک پدیده خواب مصنوعی است .
فراموشی پس از خواب مصنوعی برهم زننده حافظه رویدادی است نه معنایی. فراموشی پس از خواب مصنوعی متضمن گسستگی بین حافظه صریح و ضمنی است.