سال ها پیش، زمانی که تازه وارد دنیای پویای ساخت و ساز شده بودم، مدیریت مالی پروژه ها را کاملا به روش سنتی انجام می دادم؛ یعنی با انبوهی از کاغذ، دفتر های حسابداری و چند فایل اکسل که مدام بروز می شدند. روزهایم اغلب با سر و کله زدن با رسید های خرید، فاکتورهای پیمانکاران و صورت وضیعیت های دستی می گذشت.
چالش های اصلی، دقت و همگام سازی بود. وقتی کارگاه در نقطه ای از شهر یا حتی استانی دیگر بود و دفتر مرکزی در نقطه ای دیگر، هماهنگی اطلاعات مالی به یک ماراتن طاقت فرسا تبدیل می شد. ثبت هزینه ها با تاخیر انجام می شد و تا زمانی که اطلاعات به دفتر مرکزی می رسید، ممکن بود بخشی از آن دیگر بروز نباشد. پیدا کردن یک سند خاص در میان انبوهی از پوشه ها، گاهی ساعت ها طول می کشید و همیشه این ترس وجود داشت که مبادا مدرکی گم شود یا اشتباهی در محاسبات رخ دهد.
محاسبه صورت وضعیت ها بسیار زمان می برد. اعمال ضرایب، کسورات قانونی، و تعدیل ها نیازمند دقت فوق العاده بود و هرگونه اشتباه کوچک می توانست منجر به اختلاف مالی بزرگی با کارفرمایان شود. گزارش گیری مدیریتی هم که دیگر جای خود داشت؛ جمع آوری داده های مورد نیاز برای ارزیابی سود و زیان لحظه ای یا کنترل بودجه، پروسه ای بود که شاید روز های طول می کشید و در نهایت نیز نتیجه تصویری از گذشته بود، نه وضعیت واقعی و بروز پروژه.
این تجربه ها به من آموخت که هرچند تلاش و دقت کار من ارزش مند بود، اما در دنیای پیچیده و پرسرعت امروز، ابزار های مدرن دیگر یک ابزار نیستند، بلکه یک ضرورت انکار ناپذیرند. مدیریت مالی پروژه های ساختمانی بدون نرم افزار مناسب، مانند رانندگی در شب بدون چراغ است؛ شما دارید تلاش می کنید، اما دید کافی برای هدایت صحیح و جلوگیری از موانع را ندارید. این سفری بود که در نهایت مرا به ارزش واقعی سیستم های یکپارچه ی آنلاین رساند.
