ایرانی،ایرانی بمون!

یکی از چیزهایی که همیشه برام آزاردهنده غیر قابل تحمل بوده و هست نژاد پرستی.

اینکه ما وقتی شروع می کنیم رفتار هایی به این سبک از خودمون بروز بدیم دقیقا چه افکاری چه عقیده ای داریم بر حسب چه چیزی نژاد پرستی رو انتخاب می کنیم.

ایرانی بودن

نه به رنگ پوست

نه به لهجه

نه به فرم چشم و ابرو

بلکه به

فرهنگ، تاریخ و شخصیت ماست

همه ی ما شهروند این کشوریم

و زمانی می تونیم به ایرانی آریایی بودنمون افتخار کنیم

که اصلمون رو فراموش نکنیم

نه اینکه تنها به ظاهرمون متکی باشیم

ایران زبان ها نژاد ها دین های متخلفی رو در خودش جای داده و همه ی این مردم شهروند این کشورند و همینطور ایرانی...

نمی دونم چرا چطور بعضی افراد به اون نقطه ای رسیدن که با القاب مختلف دیگران تحقیر،تمسخر کنن

البته که این نوع رفتار اول و آخر خود اون شخص رو تحقیر می کنه نه دیگران...

اما

گاهی نمیشه ناراحت نشد

هر چقدر هم یک شخصی قوی باشه اعتماد بنفس،عزت نفس داشته باشه هر چقدر خودش رو دوست داشته باشه و هر چقدر هم مورد قبول خودش باشه

بازهم این سبک رفتار نژادپرستانِ ناراحت کنندست

کاش اول خودمون یاد بگیریم بعد هم به کوچکترهامون یاد بدیم که اگر کسی رو با ظاهر کمی متفاوت نسبت به خودشون دیدن تو فضای عمومی فریاد نزن اینو نگا یا با انگشت نشونش ندن

کاش یاد بگیریم که دیگران معذب نکنیم

که به خودمون اجازه ندیدم هر سوالی رو از هر کسی بپرسیم

که یاد بگیریم خدا آدم ها رو متفاوت خلق کرده

و این تفاوت ها هستن که زیبان

بخوام از خودم بگم من تو هر قسمت از زندگیم خیلی زیاد این سبک رفتارها،واکنش ها رو تجربه کردم

منی که چهره ی معمولی دارم منی که لهجه ی عادی دارم منی که استایلی مشابه با جامعه دارم

می تونم بگم همیشه سعی کردم کنار بیام اما یه جاهایی عجیب درد داشت

مثلا اونجایی که هر وقت منو با خانوادم دیدن گفتن

این دختر شماست

آره من متفاوتم خیلی شبیه به خانواده یا اقوامم نیستم

اما یه جایی خیلی برام بیشتر درد داشت

اونجایی که یک روز بعد کلی امتحان بلاخره با دوستم رفته بودم بیرون فقط می خواستم برای چند دقیقه از حال وهوای درس،مدرسه دور بشم

یهو یک خانمی اومده جلوم رو گرفت با پرویی تمام گفت شناسنامه داری تو رو اصلا چجوری راهت دادن ایران...

من اونجا به خودم اون خانم کسایی که شنیدن این آدم چجوری با من صحبت می کنه براشون هیچ اهمیت نداشت کاری ندارم فقط خیلی دلم گرفت که دوستمم اونحا بود

الانی که دارم اینو می نویسم خیلی وقته که از اون روز گذشته اما....

فراموش نمیشه

می دونی چرا

چون جامعه ما هر روز داره بدتر میشه

چی شد که ما انقدر از نظر فرهنگی فقیر شدیم

چی شد که آدم های خوب زندگیمون انقدر کم شدن

چی شد که به هر چیزی اهمیتی میدیم

جز حریم شخصی جز احترام به حقوق همدیگه

چی شد که انقدر حق هم رو لگد مال کردیم

هستن کسایی که هنوز آدم های بهتری باشن

ولی متاسفانه

آماره اشتباهات آدم های بی شخصیت، فرهنگی که نابوده شده این روزا داره صعود میکنه.