برای تو که نمیخوانی

می دونم که تاریخ تولدم رو یادت نیست و میدونم که دونستن تاریخ تولدم آخرین چیزیه که تمایل داری بدونی. ولی من دوست داشتم که این تاریخ رو یادت بمونه. دوست داشتم یک تبریک خشک و خالی با چند استیکر مسخره برام بفرستی. اتفاقی که نیفتاد.

اینکه «تو من رو دوست نداری» یکی از واقعیت های تلخ زندگیم هست. واقعیتی که مهم نیست بپذیرم یا نه، هرگز قرار نیست عوض بشه.

شاید جایی در در رویاهام بودنت در زندگیم رو آرزو کرده باشم ولی تو با وجود همه ی زیبایی ها و جذابیتهات هرگز بیشتر از دوست عادی اینستاگرامی برای من نیستی.