ولادیمیر کبیر که با نام ولادیمیر سواتوسلاویچ نیز شناخته میشود، یکی از تأثیرگذارترین و بحث برانگیزترین فرمانروایان تاریخ اروپای شرقی است. او که در حدود سال ۹۵۸ میلادی به دنیا آمد، فرزند نامشروع سواتوسلاو اول، شاهزاده بزرگ کیف، و زنی به نام مالوشا بود که در منابع از او به عنوان پیشگو یاد شده است . این تولد نامشروع بعدها در سرنوشت او تأثیر گذاشت. دایی او، دوبرینیا، نقش مربی و مشاور وفادارش را در تمام طول زندگی ایفا کرد . در سال ۹۷۰، پدرش او را به عنوان فرمانروای نووگورود منصوب کرد، در حالی که برادرش یاروپولک در کیف و برادر دیگرش اولگ در سرزمین درولیانها حکومت میکردند .
پس از مرگ سواتوسلاو در سال ۹۹۲، درگیری خونینی بین برادران بر سر قدرت شکل گرفت. یاروپولک به اولگ حمله کرد و او را کشت. ولادیمیر که از این رویدادها به وحشت افتاده بود، به اسکاندیناوی گریخت و در آنجا با کمک خویشاوند خود، هاکون سیگوردسون، حاکم نروژ، ارتشی از وایکینگها (وارانگیها) گرد آورد . او در سال ۹۷۸ به روسیه بازگشت و در مسیر خود به سوی کیف، شهر پولوتسک را تصرف کرد. در آنجا، پس از آنکه شاهزاده خانم محلی، روگندا، پیشنهاد ازدواج او را به دلیل تولد نامشروعش رد کرد، پدر و مادرش را کشت و او را به زور به همسری خود درآورد . سرانجام با خیانت و نیرنگ، برادر خود یاروپولک را به قتل رساند و بر تخت سلطنت کیف نشست .
در نخستین سالهای فرمانروایی خود بر کیف (از ۹۷۸ تا ۹۸۸)، ولادیمیر به عنوان یک مشرک سرسخت و پرشور حکومت میکرد. او به گسترش قلمرو پدری خود ادامه داد و لشکرکشیهای موفقی را علیه لهستانی ها، یاتوینگ ها، بلغارهای ولگا و قبایل مختلف اسلاو رهبری کرد . همزمان، به پرستش خدایان بت پرست روی آورد و تندیس هایی از خدایانی چون پرون (خدای تندر و جنگ) را در کیف برپا کرد. منابع از زندگی پُرعیش و نوش او با صدها کنیز و چندین همسر رسمی خبر میدهند . اما رویدادی مهم در سال ۹۸۳، ظاهراً تأثیری عمیق بر او گذاشت: پس از یک پیروزی نظامی، مشاورانش تصمیم گرفتند برای شکرگزاری از خدایان، یک قربانی انسانی تقدیم کنند. قربانی، یک جوان مسیحی به نام یوان بود. پدرش فئودور، در برابر این کار ایستادگی کرد و به پرستش بت ها اعتراض نمود و به همین دلیل هر دو پدر و پسر به دست جمعیت خشمگین کشته شدند . این حادثه و نیز گفتگوهای طولانی با پیروان ادیان مختلف، ولادیمیر را به تردید در مورد باورهای نیاکانی خود انداخت.
مهمترین و سرنوشتسازترین اقدام ولادیمیر، گرویدن به مسیحیت و تعمید دادن مردم روس کیف است. بر اساس روایت مشهور "تواریخ نخستین"، او فرستادگانی را به میان ملل مختلف گسیل کرد تا ادیان گوناگون را بررسی کنند. فرستادگان او از آیین یهودی خزرها به دلیل از دست دادن سرزمین خود، از اسلام بلغارهای ولگا به دلیل نبود شادی و حرام بودن شراب (ولادیمیر جمله معروف "نوشیدن، شادی روس هاست و ما بدون آن نمیتوانیم زندگی کنیم" را بر زبان آورد) و از آیین کاتولیک آلمانی ها به دلیل ندیدن جلال و شکوهی در کلیساهایشان، خوششان نیامد. اما وقتی به قسطنطنیه رسیدند و در کلیسای ایا صوفیه در مراسم عبادت شرکت کردند، شیفته زیبایی آن شدند و گزارش دادند: "نمی دانستیم در آسمان هستیم یا بر زمین" .
در همین زمان، رویدادهای سیاسی نیز به این تغییر جهت کمک کرد. امپراتوری بیزانس به رهبری باسیل دوم با شورشهای داخلی سختی مواجه بود و برای سرکوب آنها از ولادیمیر درخواست کمک نظامی کرد. ولادیمیر پذیرفت، اما در عکس، خواستار ازدواج با آنا، خواهر امپراتور شد . این درخواست برای یک حاکم "بربر" بسیار غیرعادی بود و امپراتوران بیزانس هرگز پیش از این یک شاهدخت "زاده شده در ارغوانی" را به همسری خارجیان درنیاورده بودند. باسیل دوم پذیرفت، مشروط بر اینکه ولادیمیر مسیحی شود. در سال ۹۸۸ یا ۹۸۹، ولادیمیر غسل تعمید یافت (بر اساس برخی روایات در شهر کرسونسوس در کریمه) و نام مسیحی "واسیلی" را به افتخار امپراتور و برادر همسرش برگزید . سپس با آنا ازدواج کرد و با ارتشی شش هزار نفری به یاری امپراتور شتافت و شورشها را سرکوب کرد .
پس از بازگشت به کیف در سال ۹۸۹، ولادیمیر دستور داد تمام بت ها، از جمله بت بزرگ پرون را به رودخانه دنیپر بیندازند . سپس همه مردم کیف را فرا خواند تا در رودخانه غسل تعمید داده شوند. این واقعه به "تعمید روسیه" معروف شد و گرچه با مقاومتهایی در برخی نقاط دوردست مانند نووگورود همراه بود، اما نقطه عطفی در تاریخ این سرزمین محسوب میشود . ولادیمیر با حمایت بیزانس، کلیساهای بسیاری از جمله کلیسای دهک (دسیاتینایا) را در کیف بنا نهاد و برای تأمین هزینه آن یک دهم از درآمد خود را اختصاص داد .
پس از گرویدن به مسیحیت، ولادیمیر به شدت تغییر کرد و به فردی مهربان و نیکوکار بدل گشت که در منابع از او با عنوان "خورشید سرخ" یاد شده است . او به فقرا و بیماران رسیدگی میکرد، درب قصر را به روی نیازمندان میگشود و حتی از اجرای حکم اعدام خودداری میکرد، زیرا از گناه میترسید . او دوازده پسر خود را به حکومت شهرهای مختلف گماشت تا وحدت قلمرو پهناورش را حفظ کند . سالهای پایانی حکومتش با درگیری با پچنگ ها و نیز نافرمانی پسرش یاروسلاو (که بعدها ملقب به فرزانه شد) همراه بود. ولادیمیر در حالی که برای تنبیه یاروسلاو به سمت نووگورود حرکت میکرد، در ۱۵ ژوئیه ۱۰۱۵ در برستوو در نزدیکی کیف درگذشت . پیکر او تکهتکه شد و یادگارهایش در کلیساهای مختلف به عنوان عتبات عالیات نگهداری شد . او بعدها توسط کلیسای ارتدکس شرقی به عنوان "قدیس" و "مُساوی با حواریون" گرامی داشته شد و روز یادبود او ۱۵ ژوئیه است .
