خواندن ۱ دقیقه·۱۰ ماه پیش

خواننده رپ برزخ

برزخ؛ صدای خاموشِ خیابون

اسم من مهدی، متولد ۲۰۰۳، اما تو خیابون و بین فازیا منو با اسم برزخ می‌شناسن. صدایی که از دل دود و تاریکی میاد؛ یه روایت زنده از دردایی که کمتر کسی جرات گفتنشو داره. از ۲۰۲۰ وارد رپ شدم؛ نه دنبال فالوئر بودم، نه عشق شهرت. فقط حرف داشتم… حرفایی که باید جایی شنیده می‌شد.

سبک و زاویه‌ی دید

رپ من یه ترکیب از تریپ، فاز گل و روایت حاله. نمیام الکی شعار بدم یا بگم بهترینم. من اومدم صدای اونایی باشم که وسط این شهر لعنتی دارن روز به روز آب می‌شن. فاز کارام یه جور تریپ رئال از دل خیابونه؛ پر از درد، دود، شب‌گردی و صداهایی که خیلی وقته فراموش شدن.

میدون من کجاست؟

فعالیتم رو تو اینستاگرام، ساندکلاد، یوتیوب و تلگرام دنبال می‌کنم. ترک می‌دم، ورس می‌نویسم و هرجا لازم باشه صدای خیابون می‌شم. هرجا صدایی واسه فریاد نباشه، من اونجام.

چرا رپ؟ چرا خیابون؟

چون رپ، موسیقی واقعی مردمه. چون این سبک فریاد بی‌فیلتر آدماییه که جاشون رو سنای لاکچری نیست. من از همون کف خیابون اومدم و صدام، صدای زخم کساییه که فقط شب، وقتی همه خوابن، با دود و بیت زنده‌ن.

هدف و مسیر

نه دنبال تایتل و کلمه‌م، نه دنبال عقده‌ی بهترین بودن. فقط می‌خوام وقتی یه نفر ترکمو پلی می‌کنه، حس کنه یکی هست که حرف دلشو زده. هدف من فقط اینه؛ صدای بی‌صداها باشم و نشون بدم خیابون هنوز زنده‌ست… با همه‌ی درد و بغض و عشقش.

حرف آخر

اگه دنبال صدای صاف و سانسور شده می‌گردی، من آدمت نیستم. اما اگه فاز دود و فریاد و تریپ واقعیو می‌خوای، برزخ اینجاست.