عدالت، واژه ای که هیچ گاه در تاریخ وجود خارجی نداشت.
برخی مفاهیم بر اساس ایده آل هایی که انسان به آنها علاقمند بود شکل گرفتند که هدف از خلق آنها تحقق رویاهای قبل از خواب بوده و بس . یکی از این مفاهیم واژه ی آشنای عدالت است که در طی دوران های مختلف در تاریخ وعده پیاده شدن آن توسط زمامداران در سرتاسر دنیا داده می شد و البته هیچ وقت به مرحله اجرا در نیامد چون اساسا جای این واژه در همان رویاهای قبل از خواب بوده و جایی در واقعیت برای آن وجود نداشته است.
این مفهوم نسل به نسل به ما رسیده که همین موضوع باعث بوجود آمدن خیلی از مشکلات روحی و روانی برای کسانی شده که دل به این موضوع بسته اند چون هرجا سر بر میگردانند نه تنها اثری از آن نمی بینند بلکه هرچه می بینند در تضاد با آن می باشد. همانند دیدن بچه ای ۵ ساله که از سانروف ماشین میلیاردی نگاهی مبهم به کودک ۶ ساله ی پشت چراغ قرمز که سعی در پاک کردن شیشه ماشین پدرش را دارد موجب چنان درد عمیقی درون بیننده ای که دل به این مفهوم بسته است می شود که نمی توان اندازه ای برای آن متصور شد.
اما این افراد مشغول کشیدن دردی هستند که از دلبستگی به یک واژه ی غیر واقعی باعث آن شده است که شاید ، نه، بلکه حتما دیدن صحنه ی ذکر شده در درون کسی که تعریفی از عدالت ندارد هیچ احساسی بوجود نمی آورد . پس آنها درد چیزی را می کشند که ذهنشان به عنوان یک ایده آل ساخته است نه آن چیزی که وجود دارد.
البته این را نیز باید گفت که هر مفهوم یا اختراعی که به صورت واقعی شکل حقیقت به خود گرفت و رخ داد در ابتدا یک رویای قبل از خواب بوده است ، مانند پرواز کردن که ابتدا تصویر آن به عنوان رویا شکل گرفت و پس از آن بود که هواپیما اختراع شد.
پس می توان به این امیدوار بود که روزی عدالت نیز از یک تصور و یک رویا به شکل واقعیت در آید.
به امید آن روز
#عدالت
