چرا متن یک آهنگ را بعد از چندبار شنیدن حفظ می شویم ، اما برای یاد گرفتن چند صفحه درس باید ساعت ها زمان بگذاریم ؟

در بین دانش آموزان شنیدن این جمله امری عادی و مرسوم است  ( اگر درس هایت را هم مثل همین آهنگ ها حفظ می کردی خیلی خوب بود )  . همیشه آهنگ ها ، مسابقات فوتبال ، دعوای همسایه و.... بیشتر در ذهن ماندگار می شود تا دو صفحه از درس علوم .

شاید دلیل ماندگاری بعضی تجربه ها این باشد که مغز ما، جهان را بیشتر شبیه داستان می فهمد تا دفتر مشق .

وقتی فوتبال می بینید، فقط چشم هایتان درگیر نیستند . صدای گزارشگر را می شنوید، هیجان را تجربه می کنید، ضربان قلبتان بالا می رود و حتی ممکن است همزمان چیزی هم بخورید. یعنی چندین حس به طور همزمان فعال می شوند . به این تجربه، چند حسی بودن یادگیری (Multisensory) می گویند .

بر اساس پژوهش ها هنگام شنیدن داستان مغز شنونده به طور همزمان درگیر تفکر، برنامه ریزی، هیجان، تصویر سازی ذهنی و تجسم می شود در همان حین مغز درگیر رمزگشایی شده است . در این زمان حواس بینایی، شنوایی، بویایی، چشایی، لامسه و قوای حرکتی فعال می شوند . این فعالیت های همزمان موجب افزایش یادگیری خواهد شد .

احتمالا اگر به کلاس زبان رفته باشید استاد از شما می خواهد برای حفظ کردن لغات از داستان خواندن یا نوشتن یک جمله با آن کلمه استفاده کنید . این کار باعث می شود شما با چند حس درگیر یادگیری شوید ، برای مثال اگر از کتاب داستان استفاده کنید موقعیتی که در آن ، کلمه مد نظر استفاده شده است را تصور خواهید کرد مکان آن ، آب و هوا و فصل ، بوی فضا ، شب و روز بودن آن همه در پوشه ای که برای حفظ کردن آن لغت باز کرده بودید ذخیره می شود . اگر بخواهم از تجربه شخصی حرف بزنم برای مثال من کلمه downstairs را در داستان دیوید کاپرفیلد یاد گرفتم زمانی که دیوید پایین پله ها منتظر دختر صاحب خانه ایستاده بود .

پژوهشگران در سال هاى اخير به دنبال يافتن راز تاثير گذارى داستان ها از تكنولوژي هاى پیشرفته اسكن مغزى استفاده كرده اند. يكى از اين روش ها بهره گيرى از تصوير سازى تشديد مغناطيسى كاركردى ياfMRI) ) است. در اين روش تصاويرى متناوب از مغز در حال فعاليت و سپس در حال استراحت گرفته مى شود و بطور ديجيتالى از يكديگر جدا می شوند، كه حاصل اين پردازش، عملكرد مغزى را مشخص مى كند.

دانشمندان با استفاده از FMRI دریافتند که دیدن کلمات قهوه و عطر قشر بویایی مغر را فعال می کند در صورتی که دیدن کلمه میز هیچ تاثیری بر قشر بویایی ندارد .

با خواندن یک داستان انگار خواننده آن وقایع را تجربه کرده است . وقایع واقعی و ساخته شده مغز کاملا یکسان نیستند اما باعث ایجاد تجربه ای مشابه می شود .

روایت داستان یکی از موثرترین روش هایی است که از طریق آن میتوانید بخشی از مغر را فعال کنید که شنونده عقاید و ایده های مطرح شده در داستان را در بخش عقاید خود ذخیره کند .

یادگیری با داستان نه تنها در مرحله به خاطر سپردن اطلاعات کارایی دارد بلکه در بازیابی آن هم موثر است . معلم ها برای یادگیری عمیق دانش آموزان خود برای آنها مثال های متعدد ردیف میکنند تا درک بیشتری از موضوع داشته باشند . در دانشگاه اساتید برای یادگیری بهتر مطالعه موردی (case study) را پیشنهاد میکنند .

در نظر بگیرید که به دنبال یادگیری استراتژی هستید . کتاب ها و کلاس های مختلفی هستند که به شما آموزش دهند . احتمالا مبحث درس از اینجا شروع شود که استراتژی چیست و چه تعریفی دارد ؟

(استراتژی مجموعه‌ای از تصمیم‌ها، انتخاب‌ها و اقدامات هماهنگ و بلندمدت است که برای رسیدن به یک هدف مشخص، با در نظر گرفتن منابع موجود، محدودیت‌ها و شرایط محیطی طراحی می‌شود.)

اگر این تعریف را درک کردید تبریک می گم  چون خیلی ها مثل من هنوز به عمق ماجرا نرسیدند . حالا فرض کنید برای شروع یادگیری برای شما داستانی را تعریف کنند که در آن یک مدیرعامل تنها در 30 روز باید استراتژی جدیدی برای شرکت خود تدوین کند. طی کردن این جریان، مغز شما را ساختارمند می کند و در هر مرحله اطلاعاتی که راهنما به شما می دهد را دسته بندی می کند . حالا به نظر شما کدام روش جذاب تر و آسان تر است ؟

داستان‌ها یادگیری را آسان‌تر می‌کنند، چون اطلاعات را از مجموعه‌ای از داده‌های پراکنده به تجربه‌ای معنادار و قابل‌ تصور تبدیل می‌کند.

اطلاعاتی را که یک داستان فراهم می کند به مراتب بیشتر از اطلاعاتی است که متن به تنهایی فراهم می سازد . بنابراین امکان یادگیری را بیشتر می کند .

شاید یادگیری واقعی از جایی شروع می‌شود که اطلاعات، از متن کتاب خارج شده و در قالب داستان، تجربه و معنا وارد ذهن ما می‌ شوند .

#پله_به_پله

#دیجیتال_مارکتینگ_پله_به_پله