پادشاه جونگجو )کرهای: 정조( )زاده ۲۸ اکتبر ۱۷۵۲ - درگذشته ۱۸ اوت ۱۸۰۰ )با نام شخصی یی سان )کرهای: 이산 )بیست و دومین پادشاه سلسله چوسان بوده است. وی که از سال ۱۷۷۶ تا ۱۸۰۰ حکومت کرده است، جانشین پدربزرگش پادشاه یونگجو شده بود. پس از مرگش، فرزندش یی گونگ )پادشاه سانجو( جانشین وی شده است. او تالا ش های زیادی برای بهبود و اصالح کشور کره انجام داد. از جونگجو به عنوان یکی از موفقترین و بابصیرتترین پادشاهان چوسان نام برده میشود. وی بیست و چهار سال بر چوسان سلطنت کرد
او با نام یی سان متولد شد و پسر شاهزاده سادو )که توسط پدر خودش پادشاه یونگجو به مرگ محکوم شد( و بانو هه گیونگ بود. زمانی که او ولیعهد بود با »هونگ گوکیونگ« که یک سیاستمدار بحثبرانگیز بود؛ مالقات کرد. هونگ ابتدا قاطعانه از جلوس جونگجو بر تخت سلطنت حمایت میکرد و برای بهبود قدرت پادشاه سخت کار میکرد اما در انتها به دلیل طمع به قدرت اخراج شد. مجموعه ایسان و مجموعه سرآستین قرمز به مسائل زندگی و پادشاهی او پرداخته است.
جونگجو بیشتر زمان حکومتش را صرف تطهیر نام پدرش کرد. او همچنین برای پیشبرد اصالحاتش دربار را به شهر سوون نزدیک مقبره پدرش منتقل کرد. او دژ هوآسیونگ را که اکنون جزو میراث جهانی یونسکو است ساخت و در ساخت این بنا پیشرفتهترین شگردهای موجود در ساخت دیوار در زمان خود را معرفی کرد و تصمیم داشت سوون را شهری خودکفا بکند. در دوران قبل از حکومت وی به دلیل اینکه شاهزاده سادو با حکم سلطنتی پدرش کشته شده بود؛ مغشوش بود. تصمیم نهایی یونگجو چوسان مبنی بر اعدام ولیعهد سادو به شدت توسط سیاستمدارانی که علیه ولیعهد بودند، تحت تأثیر قرار گرفته بود. بعد از فوت پادشاه یونگجو و روزی که جونگجو پادشاه چوسان شد؛ او در اتاق پادشاهی بر تخت نشسته و به همه نگاه کرد و گفت: »من پسر ولیعهد سادو هستم!«. این پیام روشن لرزه بر اندام سیاستمدارانی انداخت که در مرگ پدرش درگیر بودند. او به دلیل اینکه به پدرش عنوان افتخاری پادشاهی و به مادرش عنوان »ملکٔه بیوه« را داد؛ دورانهای آشفته زیادی را تجربه کرد اما بر همه آنها به کمک هونگ گوک یونگ غلبه کرد
او رنسانس جدیدی را در چوسان رهبری کرد و سعی نمود با کنترل سیاست کل کشور؛ باعث بهبود روند پیشرفت کشور شود. او اصلاحات زیادی در طول سلطنت خود انجام داد که از مهمترین آنها میتوان از تأسیس »کیو جانگ گاک« که یک کتابخانه سلطنتی بود نام برد. هدف از تأسیس این کتابخانه بهبود نگرش سیاسی و فرهنگی چوسان و به خدمت درآوردن افسران با استعداد برای کمک در اداره کشور بود. جونگجو همچنین رهبری جنبشهای اجتماعی نظیر به دلیل جایگاه اجتماعی شان از آن مناصب محروم شده بودند باز کردن دربهای مناصب دولتی به روی افرادی که قب ًال را بر عهده داشت. او بر اهمیت یادگیری زبان چینی و سایر زبانهای خارجی تأکید میکرد و حتی سیستمی جهت یادگیری و آزمون زبانهای خارجی دایر کرد. او یک کشتزار شخصی ساخت، برای آبرسانی یک قنات حفر کرد و روشهای جدید و پیشرفته کشاورزی را در آن امتحان کرد. جونگجو همچنین از استادان »انجمن سیلهاک« نظیر ”جونگ یاک یونگ” )معمار کاخ هواسئونگ( که از قدرت سلطنتی جونگجو حمایت میکردند؛ پشتیبانی کرد. علیرغم جایگاه سیاسی باال در چوسان؛ پادشاه جونگجو به عنوان شخصی نو آور شناخته میشود
وی در سال ۱۸۰۰ و در سن چهل و هشت سالگی بدون دیدن آرزوهای عمرش که بعدها توسط پسرش سانجو منتشر شد؛ در شرایطی راز آلود در گذشت. کتابهای زیادی در مورد علت مرگ وی نوشته شده و هماکنون این موضوع کانون بحث تاریخدانان میباشد. او به همراه همسرش “ملکه هیویی“ در شهر هواسونگ در مقبره سلطنتی به خاک سپرده شد. وی بیست و چهار سال بر چوسان سلطنت کرد
