مقاله ییپ من

ایپ من )چینی: 葉問 ،پینیین: wèn yè؛ ۱ اکتبر ۱۸۹۳–۲ دسامبر ۱۹۷۲،) نخستین استاد هنرهای رزمی بود که »وینگ چون کونگ فو« را بهطور عمومی در هنگ کنگ آموزش داد. ایپ من یک استاد بزرگ کونگ فو در چین بود. وی نخستین کسی بود که کونگ فو را به طور عمومی بین مردم هنگ کنگ آموزش داد. ایپ من شاگردان زیادی را تربیت کرد که می توان از بروس لی به عنوان موفق ترین و معروف ترین شاگرد او یاد کرد. او در ۲ دسامبر ۱۹۷۲ به دلیل سرطان سر و گردن در گذشت.

وی در سال۱۸۹۳ در کوانتونگ متولد شد، از ابتدای جوانی به آموزش هنرهای رزمی پرداخت و سه فرم مختلف »وینگ چون« را نزد سه استاد متخصص در هر فرم، فرا گرفت. ایشان تعلیماتش را زیر نظر »چان واه سون« شروع کرد. وی نخستین مربی از سه نفری است که به ایپ من »وینگ چون« را آموختند. ایپ من تعلیماتش را در سن بسیار کم آغاز کرد و چان وی را به عنوان جوان ترین و آخرین شاگردش پذیرفت. ایپ من به سه نفر فرم تعلیم هنرهای رزمی داد که یکی از آنها لی جون فان ملقب به بروس لی بود. ایپ من تا زمان مرگ چان در سال ۱۹۰۵ زیر نظر او تعلیم میدید. پس از آن وینگ چون را با »ان جی چونگ سو« یکی از پیروان برگزیده »چان« ادامه داد. بعد از دو سال، ایپ فوشان را ترک کرد و به هنگ کنگ رفت و برای پیگیری تحصیالتش در کالج سنت استفان ثبت نام کرد. زمانی که ایپ در کالج بود یکی از هم کالسیهایش وی را تشویق به مبارزه با یک کونگ فو کار پیری کرد که در قایقی در خلیج کنگ زندگی میکرد. ایپ این کار را کرد و به جستجوی آن مرد پیر رفت و او را به مبارزه طلبید. پیرمرد پذیرفت که با او مبارزه کند. با وجود شهرت ایپ به عنوان مبارزی بی همتا، پیرمرد وی را بهطور ماهرانه ای شکست داد. ایپ پس از شکست فهمید که آن پیرمرد استاد لیونگ بیک یکی از نوادگان مستقیم دودمان اصلی وینگ چون است. پس از مبارزه و مغلوب شدن، لیونگ او را به عنوان تنها شاگردش در این هنر برگزید و باعث پیشرفت بیش از پیش وینگ چون شد. وی هم اصول تئوری ایپ را گسترش داد و هم تکنیکهای او را تصحیح کرد. ایپ در سن ۲۴ سالگی به خانه اش بازگشت و به عنوان پلیس محلی منطقه نامهوئی مشغول به کار شد. ایپ به عنوان افسر مجری قانون، چندین سال کار کرد و در اوقات فراغت نیز به آموزش وینگ چون میپرداخت. اما همیشه در تطابق با سنت های وینگ چون، آموزش آن را تنها به تعداد کمی از شاگردانی که با دقت انتخاب شده بودند محدود میکرد. ایپ این روش را تا تسلیم شدن چین در برابر انقالب کمونیستی در سال ۱۹۴۹ ادامه داد. گزارشهای تاریخی این چنین نشان میدهد که در قیامی مردمی، ایپ احساس کرد مجبور است از سرزمین اصلی چین به هنگ کنگ بگریزد. در هر صورت در ۵۴ سالگی ایپ خانه و خانواده اش را ترک کرد و این شانس را پیدا کرد که مخفیگاهی در ساحل بیابد. در آن زمان، هنوز وینگ چون خصوصًا در مناطق انگلیسی نشین، ناشناخته بود. استاد شروع به آموزش کرد، منتهی فقط به چینیها و با روشی بسیار سنتی. او شاگردان بسیار کمی را پذیرفت و با روشی به مراتب ساده و بی پیرایه به تدریس مشغول شد. او نخستین مدرسه عمومی وینگ چون را در اواخر سالهای دهه ۱۹۶۰ میالدی باز کرد و قبل از بازنشستگی، ایپ من کانون ورزشی وینگ چون را در هنگکنگ بنیانگذاری کرد که نخستین مؤسسه رسمی هنرهای رزمی قرن بیست بهشمار میآمد. وی پس از بازنشستگی " لئونگ تینگ " را به عنوان شاگرد ارشد و جانشین خود برای اداره این کانون معرفی کرد. استاد ایپ من در طی سالها فعالیت آموزشی شاگردان زیادی را تربیت کرد که یکی از معروفترین آنها بروس لی بود

ایپ من، در تمام دوران زندگیش، قهرمان وینگ چان کونگفو بود. شهرت امروز »وینگ چان کونگفو« به دلیل احساس مسئولیتی بود که او در قبال پیشرفت این هنر داشت. ییپ من، نخستین سیفوئی بود که مدرسهای در این رشته افتتاح کرد که قابل دسترس برای عموم بود. او خیلی زود آموزش خود را، زیر نظر استاد چان وا )نخستین استاد از سه استاد وینگ چان که به تعلیم او پرداختند(، آغاز نمود. استاد چان او را بهعنوان جوانترین و آخرین شاگردش پذیرفت. ییپ، زیر نظر استاد چان تا زمان مرگ استاد در سال ۱۹۰۵ آموزش دید. پس از آن، آموزش خود را با استاد »ان جی چانگ سو«، یکی از شاگردان عالی چان ادامه داد. پس از گذشت بیش از دو سال تحصیل، ییپ، فوشان را به قصد هنگکنگ ترک و برای ادامه تحصیالت آکادمیک، در کالج سنت استفن در استنلی ثبت نام کرد

یکی از همکالسیهای ایپ من که از پیشینٔه او در کونگفو باخبر شده بود، او را تشویق کرد تا با کونگفوکار باسابقهای که در قایقی در خلیج هنگکنگ زندگی میکرد، مبارزه کند. ایپ قبول کرد و در اسرع وقت به جستجوی او پرداخت و آن مبارز زبردست را به مبارزه طلبید. او نیز دعوت ایپ را پذیرفت و علیرغم شهرت زیاد ییپ بهعنوان یک مبارز کمنظیر، او را با مهارت شکست داد. ایپ بعد از این شکست، فهمید که این مرد، در واقع استاد لی یونگ بیک Bik Leung ،نخستین نوه خاندان وینگ چان که به خوِد »وینگ چان« برمیگشت، بودهاست. پس از مبارزه، لی یونگ، ایپ را بهعنوان تنها شاگرد خویش در این هنر پذیرفت و سبب پیشرفت او در هنر وینگ چان، در هر دو زمینٔه تئوری و تکنیکی گشت. ییپ در سن ۲۴ سالگی به فوشان بازگشت و مقام فرماندهی پلیس گشت محلی نام هوی Nomhoi را برعهده گرفت. او برای سالهای متوالی بهعنوان مأمور اجرای قانون انجام وظیفه کرد و در وقتهای آزادش سبک وینگ چان را آموزش داد، اما همواره برطبق سنت وینگ چان، آموزشهایش را به تعداد اندکی از دانشآموزان که با دقت گزینش شده بودند محدود میکرد. ییپ به این روش خود ادامه داد تا اینکه چین در سال ۱۹۴۹ با انقالب کمونیستی از پای درآمد

همزمان با انقالب کمونیستی در چین، ییپ در سن ۵۴ سالگی خانواده خویش را ترک و به هنگکنگ اشغال شدٔه بریتانیا بازگشت. ییپ وقتی تنها و بیچیز به هنگکنگ رسید، با فقر شدیدی روبهرو شد. او مجبور شد که بالفاصله از مهارتهای رزمیاش برای امرار معاش استفاده کند. ییپ تصمیم گرفت رسم محدودیت آموزش وینگ چان را که فقط برای تعداد اندکی از افراد گزینش شده میسر بود را زیر پا بگذارد و مدرسه ملی وینگ چان را در ساختمان اتحادیه برای

کارگران رستوران افتتاح کند. اگرچه ییپ من، تکنیکها و اصول تدریس خود را در هنگکنگ پایهریزی کرد، اما موفق شد همراه با آن، بذرهای یک هنر رزمی انقالبی را که با تالش تعدادی از دانشآموختگان ایجاد کرده بود، به سرتاسر دنیا توسعه دهد. با وجود اینکه ییپ من هرگز خارج از منطقه نفوذ چین آموزش نداد، شاگردانش روش وینگ چان را به سرتاسر جهان انتقال دادند. لئونگ تینگ در آلمان و سراسر اروپا به کمک ارشدترین هنرجوی خود کرنشپشت و بروس لی را میتوان نام برد. در حوزه هنر رزمی وینگ چان، نسبت به سایر استادان، از استاد بزرگ ییپ من، بسیار با احترام یاد میشود. او تا هنگام مرگش در سال ۱۹۷۲ ،یک استاد بینظیر در این هنر بود. شهرت ییپ من به سبب آموزش و تحولی بود که در سبک وینگ چان ایجاد کرد و آن را از یک سیستم رزمی نامفهوم )که تنها در چین شناخته شده بود( به یک سبک کونگفوی کاربردی و اجتماعی مشهور در سطح جهان تبدیل کرد که تاکنون توسط هزاران نفر مطالعه

شده است.

ایپ من ۲( به انگلیسی: 2 Man Ip )یک فیلم رزمی و زندگینامهای محصول سال ۲۰۱۰ سینمای هنگ کنگ به کارگردانی ویلسون ییپ با بازی دانی ین است که تا حدودی بر اساس زندگی ییپ من، استاد بزرگ هنر رزمی وینگچون ساخته شده است. ایپ من ۲ که دنبالهای بر فیلم ایپ من محصول سال ۲۰۰۸ میباشد. این دنباله که پس از وقایع فیلم قبلی ادامه مییابد، بر زندگی اولیه ییپ در هنگ کنگ بریتانیا تمرکز دارد. او تالش میکند تا رشته وینگچون خود را تبلیغ کند، اما با رقابت سایر تمرینکنندگان، از جمله استاد محلی هنرهای رزمی هونگ گا، هونگ چون-نام )سامو هونگ( و بعدها قهرمان بوکس بریتانیا، تیلور »د تویستر« میلر )درن شهلوی( روبرو میشود. ریموند وانگ، تهیهکننده، اولین بار قبل از اکران سینمایی »ایپ من« در دسامبر ۲۰۰۸ ،از ساخت دنباله آن خبر داد. برای »ایپ من ۲ ،»فیلمسازان قصد داشتند بر رابطه بین ییپ و مشهورترین شاگردش، بروس لی، تمرکز کنند. با این حال، آنها نتوانستند حقوق فیلم را با نوادگان لی نهایی کنند و تصمیم گرفتند لی را بهطور خالصه در کودکی به تصویر بکشند. فیلمبرداری اصلی »ایپ من ۲ »در اوت ۲۰۰۹ آغاز شد و در نوامبر به پایان رسید. فیلمبرداری در داخل استودیویی واقع در شانگهای انجام شد. برای دنباله، فیلم قصد داشت از نظر داستان و شخصیتپردازی، یک فیلم رزمی دراماتیکتر بسازد. پسر وانگ، فیلمنامهنویس، ادموند وانگ، میخواست این فیلم به بررسی نحوه برخورد با هنگکنگیها در دوران استعمار و برداشت غربیها از هنرهای رزمی چینی بپردازد. »ایپ من ۲ »دومین فیلم از سری فیلمهای »ایپ من« است. این فیلم در ۲۱ آوریل ۲۰۱۰ در پکن به نمایش درآمد و در ۲۹ آوریل ۲۰۱۰ در هنگ کنگ اکران شد. این فیلم با نقدهای مثبتی روبرو شد و به ویژه به خاطر داستانسرایی فیلم و طراحی رقص هنرهای رزمی سامو هونگ مورد ستایش قرار گرفت. این فیلم در آخر هفته افتتاحیه خود بیش از ۱۳ میلیون دالر هنگ کنگ فروش داشت که بالفاصله از درآمد آخر هفته افتتاحیه »ایپ من« پیشی گرفت. در طول اکران سینمایی خود، »ایپ من ۲ »بیش از ۴۳ میلیون دالر هنگ کنگ در داخل کشور فروش داشت و درآمد ناخالص داخلی آن، آن را به پرفروشترین فیلم هنگ کنگی منتشر شده در نیمه اول سال ۲۰۱۰ تبدیل کرد. در مجموع، »ایپ من ۲ »حدود ]۱ ]این مبلغ شامل فروش ۴۹ میلیون دالر آمریکا در سراسر جهان فروش داشت. موفق دیویدی در سراسر ایاالت متحده، آسیا و اروپا نمیشود

ایپ من ۳( به انگلیسی: 3 Man Ip )یک فیلم رزمی و زندگینامهای محصول سال ۲۰۱۵ سینمای هنگ کنگ به کارگردانی ویلسون ییپ، تهیهکنندگی ریموند وانگ و نویسندگی ادموند وانگ با طراحی مبارزه یوئن وو-پینگ است. این سومین فیلم از سری فیلمهای ایپ من است که بر اساس زندگی استاد بزرگ ییپ من ساخته شده و دانی ین در نقش اصلی بازی میکند. بروس لی، شاگرد ییپ من، توسط دنی چان بازیگری میشود، این فیلم همچنین شامل حضور مایک تایسون میباشد. فیلمبرداری اصلی در مارس ۲۰۱۵ آغاز شد و در ژوئن همان سال به پایان رسید. اولین نمایش فیلم در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۵ در هنگ کنگ و رسمًا در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۵ در هنگ کنگ، سنگاپور و مالزی اکران شد. این فیلم در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۵ در تایوان، در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۶ در نیوزیلند و بریتانیا و یک هفته بعد در ]۳ ]در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۶ در ایاالت متحده و در ۴ مارس ۲۰۱۶ استرالیا اکران شد. در سرزمین اصلی چین اکران شد. این فیلم با نقدهای مثبت و هشت نامزدی جایزه فیلم هنگ کنگ، از جمله بهترین فیلم و بهترین کارگردانی، روبرو شد و در بخش بهترین تدوین برنده شد. همچنین در جشنواره بینالمللی فیلم شانگهای ۲۰۱۶ برنده بهترین طراحی صحنه های مبارزه، بهترین کارگردانی وبهترین فیلم شد.

ایپمن ۴ :پایان )به انگلیسی: Finale The: 4 Man Ip )یک فیلم زندگینامهای و رزمی هنگکنگی-چینی محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی ویلسون ییپ و تهیهکنندگی ریموند وانگ پاک-مینگ است. در این فیلم ستارگان رزمی همچون دانی ین و اسکات ادکینز به ایفای نقش پرداختهاند. این فیلم براساس زندگینامٔه استاد ییپ من ساخته شده و چهارمین و آخرین قسمت از مجموعه فیلمهای ایپمن است و دنباله فیلمهای ایپمن، ایپمن ۲ و ایپمن ۳ بهشمار میرود. این فیلم که محصول مشترک سینمای هنگ کنگ و سینمای چین است، تولید خود را از آوریل ۲۰۱۸ آغاز کرد و در ژوئیه همان سال به پایان رساند. این فیلم در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۹ اکران شد و به پرفروشترین فیلم چینی در مالزی و سنگاپور و همچنین پنجمین فیلم پرفروش هنگ کنگ در سرزمین اصلی چین تبدیل شد. اگرچه در ابتدا قرار بود »ایپ من ۴ »پایان این مجموعه باشد، اما بعدًا ساخت فیلم پنجم اعالم شد

ایپمن استاد کونگفو به کشور آمریکا سفر کرده است تا برای پسر خود مدرسهای پیدا کند. جایی که بروس لی و شاگردانش با باز کردن یک آموزشگاه هنرهای رزمی با نام وینگچون، موجب ناراحتی جامعٔه محلی هنرهای رزمی شده زیرا در آنجا به آمریکایی ها نیز آموزش میدهد، بههمین دلیل اساتید چینی کونگ فو با او مخالف بودند و

ایپ من ۴ :پایان در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۹ اکران شد. این فیلم در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۹ ]۵ ]این فیلم در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۹ به صورت محدود در ایاالت متحده توزیع شد. ]۶[ توسط چاینا مدیا کپیتال در استرالیا و نیوزیلند اکران شد.