بیانگیزگی برای شروع و ادامه ی کارها، چالشی رایج و تقریبا همه گیر است.
به خصوص با وجود بحران جنگ، انگیزه نداشتن برای ادامه دادن کارهای نیمه تمام، کاملا طبیعی و قابل درک است؛ اما لازم است که تصور رایج از انگیزه را بررسی و بهبود ببخشیم.
عموم افراد فکر می کنند که انگیزه همان چیزی است که به یکباره ظاهر شود و ما را به سمت اقدام سوق دهد، مانند جرقه ای که ما را به حرکت درآورد؛ اما متاسفانه یا خوشبختانه همیشه اینگونه نیست!
تجربه واقعی زندگی معمولا خلاف این را نشان می دهد.
در خیلی از مواقع، این شروع کردن است که انگیزه را می سازد. وقتی فرد منتظر می ماند تا "حس انجام کار" پیدا شود، ممکن است مدت زیادی در تعلل بماند. اما اگر فقط با یک قدم کوچک آغاز کند، ذهنش کمکم درگیر کار می شود و ادامه دادن آسانتر خواهد شد.
چرا منتظر انگیزه ماندن خطرناک است؟
در انتظار انگیزه بودن، چرخه ی ناکارآمد و فرسوده کننده ای به همراه دارد:
چون انگیزه ندارم انجام نمی دهم⬅️چون انجام نمی دهم کارها انباشته می شوند⬅️چون انباشته می شوند کار سخت تر می شود⬅️چون سخت تر می شود انگیزه ندارم
انگیزه در بیشتر اوقات نتیجه ی اقدام است!
در کارهای لذت بخش شاید انگیزه را از همان ابتدای کار پیدا کرده باشید؛ اما برای کارهای تکراری و خسته کننده (مانند درس خواندن، کارهای خانه، کارهای اداری، پروژه های تحصیلی و کاری، ورزش و...) هرجا را که می گردید انگیزه نیست که نیست. در این مواقع باید ابتدا خودمان دست به کار شویم، شروع کنیم؛ پیشرفت و دیدن نتایج و دستاورد های کوچک است که تبدیل به انگیزه برای ادامه دادن می شود.
شما در این موقعیت با شروع کردن، یک چرخه ی کارآمد را می سازید:
شروع کوچک⬅️درگیر شدن و دیدن پیشرفت⬅️شکل گرفتن انگیزه⬅️ادامه دادن
چرا این اتفاق می افتد؟
۱-مغز از ابهام فراری ست.
وقتی هنوز کاری را شروع نکردیم، کار در ذهنمان بزرگ و مبهم و وحشتناک است؛ اما همین که اولین قدم را برداریم کار شدنی و ساده تر به نظر می آید و مقاومت و بهانه ی ذهن کمتر می شود.
۲-مغز به پاداش پیشرفت واکنش مثبت نشان می دهد.
حتی کوچک ترین پیشرفت ها حس خوب می دهند و به دنبال آن انگیزه برای ادامه دادن و دیدن پیشرفت های بیشتر شکل می گیرد.
حتما برای شما هم پیش آمده که حسِ درس خواندن نداشته اید اما بعد از چند دقیقه که شروع به خواندن کردید، متوجه شدید که میل به ادامه دادن آن دارید و دیگر به اندازه ی قبل سخت نیست و ادامه راحت تر می شود.
دعوت کردن انگیزه یعنی چه؟
۱-به جای منتظر شدن، فضا را برای آمدنش آماده کنید.
۲-کار را به قسمت های کوچک و ساده تر تقسیم کنید.
۳-با شروع های کوچک، راه را برایش باز کنید.
چه راهکار های موثری وجود دارد؟
۱-کار را به کوچکترین واحد ممکن خرد کنید.
۲-با زمان کوتاه شروع کنید، مثلاً ۵ یا ۱۰ دقیقه.
۳-به جای تمرکز روی کل مسیر، فقط قدم اول را ببینید.
۴-روی تداوم و تعهد تمرکز کنید، نه شور لحظهای.
۵-پیشرفتهای کوچک را دستکم نگیرید.
پس نتیجه چه شد؟
دریافتیم که انگیزه مهم است، اما همیشه در نقطه شروع پدیدار نمی شود. در بسیاری از کارهای زندگی، انگیزه مهمانِ بعد از شروع است.
گاهی لازم است خودمان پیش قدم شویم و در را باز کنیم، نه منتظر بمانیم تا کسی در را بکوبد!
