تاریخ ایران همواره شاهد دو لبهی قیچی بوده است که منافع ملی را بریدهاند: لبهی اول، استعمار خارجی و لبهی دوم، خائنین داخلی یا جریانهایی که راه را برای بیگانه هموار کردند.
بخش اول: روباه پیر و قلمهای فروش رفته (خیانتهای انگلیس در قاجار)
انگلستان در دوران قاجار با سوءاستفاده از ضعف شاهان و خیانت وزرای خودفروخته، ضربات سنگینی به ایران وارد کرد:
۱. پیمان آخال (۱۸۸۱) و جدایی ترکمنستان:
یکی از دردناکترین تجزیههای ایران، جدایی سرزمینهای وسیع خراسان بزرگ و منطقه خوارزم بود که با فشار انگلیس و امضای این قرارداد ننگین محقق شد.
۲. قرارداد رویتر (حراج ایران):
این قرارداد توسط میرزا حسینخان سپهسالار (صدراعظم غربگرا) مهندسی شد. طبق آن، منابع حیاتی ایران به مدت ۷۰ سال به یک یهودی انگلیسی واگذار میشد که به دلیل مخالفت علما لغو شد، اما لکه ننگی بر تاریخ ماند.
۳. قرارداد ۱۹۱۹ (وثوقالدوله):
در اواخر قاجار، انگلیس قصد داشت ایران را رسماً مستعمره کند. وثوقالدوله (نخستوزیر وقت) با دریافت رشوه این ننگ را پذیرفت تا امور مالی و نظامی ایران زیر نظر انگلیس قرار گیرد.
بخش دوم: تکرار تاریخ؛ حسن روحانی و کارنامه عملکرد (دیدگاه منتقدان)
بسیاری از تحلیلگران معتقدند خوشبینی مفرط به غرب در دولتهای یازدهم و دوازدهم، خسارتهایی همسنگ قراردادهای قاجاری به کشور وارد کرد.
پرونده ویژه: نگاه روحانی به ارتش (تضعیف توان نظامی)
یکی از اتهامات جدی به حسن روحانی، نوع نگاه او به ارتش است.
طرح انحلال یا ادغام: منتقدان با استناد به سوابق او، وی را متهم میکنند که به دنبال تضعیف ارتش و ادغام نیروهای ویژه آن بوده و با طرح شعارهایی نظیر «دنیای گفتمان»، سعی در کاهش بودجه و توان دفاعی کشور داشته است.
۱۰ مورد از خیانتها و خسارتهای راهبردی دولت روحانی (از نگاه منتقدان):
۱. بتنریزی در قلب راکتور اراک: پذیرش برجام و نابودی زیرساختهای هستهای بومی بدون گرفتن تضمین واقعی.
۲. ارز ۴۲۰۰ تومانی (حراج ذخایر ملی): هدر رفتن میلیاردها دلار از ذخایر ارزی کشور و ایجاد رانت عظیم برای دلالان.
۳. نابودی مسکن (دوره آخوندی): وزیر راه او (عباس آخوندی) با افتخار به نساختن مسکن، باعث انفجار قیمتها و آوارگی مستأجران شد.
۴. فاجعه بورس ۹۹: دعوت مردم به بورس و سپس خالی کردن پشت آنها که منجر به نابودی سرمایه میلیونها ایرانی شد.
۵. اجرای سند ۲۰۳۰: تلاش پنهانی برای اجرای سند فرهنگی یونسکو جهت تغییر سبک زندگی اسلامی-ایرانی.
۶. تعطیلی کارخانههای قدیمی: در دوره او برندهای ملی مثل «ارج» و «آزمایش» تعطیل شدند.
۷. شرطیسازی اقتصاد: گره زدن آب خوردن مردم به تحریمها و معطل نگه داشتن اقتصاد کشور برای نیمنگاهی از سمت آمریکا.
۸. تضعیف برنامه فضایی: توقف پرتابهای ماهوارهای و تعطیلی نسبی پیشرفتهای هوافضا برای جلب رضایت غرب.
۹. فاجعه بنزینی آبان ۹۸: بیتدبیری در نحوه گران کردن بنزین و جمله معروف «من هم صبح جمعه فهمیدم» که کشور را به آشوب کشاند.
۱۰. کاهش بیسابقه ارزش پول ملی: رکوردشکنی قیمت دلار و تورم افسارگسیخته که قدرت خرید مردم را نابود کرد.
نتیجهگیری
تاریخ نشان میدهد چه در زمان قاجار که با «قلم» و «قرارداد» خاک ایران را به انگلیس دادند، و چه در دوران معاصر که با «لبخند» و «دیپلماسی التماسی» مولفههای قدرت را تضعیف کردند، نتیجه اعتماد به غرب همواره خسارت محض بوده است.
