تمرین تراپی!

از چهارشنبه ی گذشته که جلسه ی طوفانی ای رو با تراپیستم داشتم. قرار شد هر روز یک تمرین به من بده و من حل اش میکنم و روی پاسخ من حرف میزنیم.
تمرین امروزش این بود که یه فکر منفی در مورد خودت بگو و دلیل بیار چرا این فکر درست نیست و یک جمله ی مثبت درموردش بگو.

یک موردی که گفتم این بود که من برای آدمها جذاب نیستم. و وقت یمیخواستم دلیل بیارم که چرا این فکر درست نیست، نمیتونستم و گفتم این فکرم درسته!
بهم گفت برو تا شب فکر کن و بعد بیا با هم صحبت کنیم.

الان که داشتم فکر میکردم یه دلیلی برای این حرفم اومد که آدمها برای این من براشون جذاب نیستم که مثل خودشون نیستم. مدل خودمم. تا تونستم تابوشکنی های سنگین کردم در دایره ی اطرافیان خودم.
برای همین یه جورایی از من میترسن و فاصله شون رو با من حفظ میکنن. برای همین من این تعبیر رو داشتم که من براشون جذاب نیستم.

امروز بازم یه جایی میخوندم همه چی موقتیه! حتی بهترین چیزها!
ما چند سال محدود داریم، چرا نباید اونجوری که دوست داریم زندگی کنیم؟
میگفت همه ی لحظاتت رو زندگی کن حتی اون لحظاتی که داری جون میکنی، داری پوست میندازی، دردت میاد، چون همونا میشه تجربه برات!
ناامنی میشه تجربه!
دلشکستگی میشه تجربه!
سردرگمی میشه تجربه!
شادی های کوچیک میشه تجربه!
حتی ریسک کردن های غیرمعمول هم میشه تجربه!
مهم اینه که اگه چیزی رو از همینا یاد بگیری، چیزی رو از دست نمیدی!
یه وقتهایی توی زندگی به چیزهایی که میخوای نمیرسی ولی یه عالمه درس میتونی بگیری، مثل درس صبر، تاب آوری، همدلی، پایداری و مقاومت، اندوه، شادی و ...
وقتی یاد میگیری دیگه اون بازنده ی همیشگی نیستی، میشه یه برنده با کلی تجربه ی ناب!

تراپیستم بهم گفته هر روز از خواب که بیدار میشی تا وقتی میخوای بخوابی یه جمله رو تکرار کنم : من دارم موفقیت و شادی رو میبینم، چون ذهنم براش تنظیم شده!
اینجا هم نوشتم که هر شب آخر نوشته هام بنویسم... شما هم بگین ضرری نداره، مثل یه تیر توی تاریکی!