این اولین باریه که دارم توی یک فضای مجازی اجتماعی چیزی منتشر میکنم (چه داخلی چه خارجی) همیشه شوق دونستن داشتم و دنبال یادگرفتن چیزای جدید بودم و همیشه همه چیز رو زیر سوال میبردم تا ببینم ایا استدلال ها و ادله ای که برای اون میارن درست و قابل دفاع است یا نه
امروز روز 6 ام از قطعی اینترنتی است که میشود به عنوان نیاز های اولیه بشر در قرن 21 در نظر گرفت جدا از بحث های امنیتی بنظرم بیشتر شبیه یک پرده از یک نمایش مسخره شده که ما مردم ایران خواسته یا ناخواسته بازیگران این نمایشیم
اما سناریو این نمایش چیست؟ خب من همیشه دوست داشتم که سناریو ها رو بدونم فارغ از پایانشون (چه خوب چه بد) سناریو پیش رو تماما نظرات شخصیه بنده و استدلال های خودم با ذهن کوچکم است و من هم یک شهروند ایرانیم که بجای نوشتن پایان نامم دارم اینارو مینویسم (چون اینترنت قطعه و نمتونم پایان نامم رو بنویسم حتی نمتونم برم دانشگاه که اخرین مراحل کارم رو پیش ببرم)
از زمانی که یادم میاد مادر بزرگم میگفت شکم گشنه دین و ایمون سرش نمیشه و خب این واقعیت که اگر میخواهی به جنگی بروی باید خزانه ات پر باشد و مردم هم پشتیبان تو باشند بر هیچ کس پوشیده نیست پس اگر خزانه خالی است و یا مردم اعتمادی به حاکمیت ندارند درگیر جنگ شدن اشتباه محظ است . که خب کشور ما درگیر جنگ شد اما از نوع اقتصادی نه تنها با یک کشور بلکه با قدرت مند ترین کشور بعد از جنگ جهانی دوم و با گفتن یک سری گزاره های خالی مردم رو هم با این جنگ همراه کرد. که خب با توجه به پول حاصل از فروش نفت دهه 80 خزانه پر بود و ما میتوانسیم به واسطه ی داشتن یک رئیس جمهور پوپولیست جامعه جهانی رو مورد خطاب قرار دهیم و حتی تهدید به بستن لوله های گاز کنیم(هرچند این تهدید هم اشتباه بود و ناشی از یک سری تحلیل های اشتباه در مشاوران نظام است).قطنامه ها شروع به وضع شدن و رای اوردن میشوند یکی پس از دیگری و مردمانی که روی نفت خوابیده اند و دارند برای دنیا گردن کشی میکنن سر مست از حرف های رئیس جمهورشان نه تنها اهمیتی به قطنامه و در صدد ان تحریم ها نمیکنند بلکه انها را فرصت نیز میشمارند(هرچند فرصت است اما برای دلالان نه مردم).
حلال شیعی ! شاید این گزاره رو شنیده باشید این یک برنامه یا طرح ایدولوژیک است که درصدد دستیابی به بیت المقدس و شاخ افریقا است(البته به علت نبود اینترنت بنده تمام این حرف هارو از روی حافظه ام میزنم اگر جایی اشتباه بود عذرخواهم رفرنسی برای بررسی دقیق مطالب ندارم).خب کشور ما که مرزی با این مناطق ندارن پس مجبور به ماجراجویی های منطقه ای میشویم که حزب الله حوثی ها حشدالشعبی و... بازوان ما خواهند شد البته این افراد شاید این ایدولوژی رو نداشته باشند اما خب پول که لازم دارند از این رو پول هایی برای تجهیز و همایت انها پرداخت میشه.
تجربه عراقی که صدام ان را به فلاکت کشاند نشان دهنده ی این بود که نیاز به یک اهرم فشار قوی تر از نفت و تنگه هرمز(که هردو اصلا اهرم فشار نیستند برای جهان چون جایگزین دارند) است بنابر این به سمت هسته ای پیش میرویم با شعار های (انرژی هسته حق مسلم ماست) و دلیل مسخره که ما انرژی هسته را برای مقاصد دارویی و انرژی میخواهیم.خب خزانه که از فروش نفت پر شده در مجامع بین الملل هم که حرف ما رو دارد(به خیال حضرات) انرژی هسته ای نیز که خواهیم داشت و بعد از ان بمب اتم و یک اهرم فشار عالی در این حین نیز بازوانی در منطقه نیز داریم مردمم که طرفدار ما هستند پس مشکل کجاست؟
افولی که منجر به سقوط میشود!
زمان میگذرد تحریم ها اثر میگذارند خزانه خالی میشود ارتباطات با دنیا از بین میرود راه دیپلماسی اثرگذار نیست سفره مردم کوچیک میشود و ارمان ها زیر سوال میرود اصلاحات یک شوخی مسخره میشود و مردمی که در طی این چند دهه تمام این ها را از راه تجربه بدست اوردن و الان دیگر نمیشود با حرف های پوپولیستی یا ایدولوژیک مردم را ارام کرد. اعتراضات شروع میشود از سال 78 تا الان 04 و مردمانی که با ایده ی اصلاحات به نتیجه ای نرسیده اند الان به دنبال حاکمی جدید میگردن به امید زندگی بهتر چون حسرت زمان از دست رفته را که نمیتوان خورد
18دی
از چند روز پیش مردم اعتراضات خودشون رو نسبت به گرانی و مسائل معیشتی فریاد میزدند که در این بین شعارهایی به گوش میرسید از خواهان بازگشت پلهوی بود اما چرا مردمانی که 50 سال قبل با ارای 98%(جای بحث دارد) خواهان جمهوری اسلامی بودند الان بازگشت به حکومت قبلی رو طلب دارند(البته این خواسته تمام مردم نیست اما خواسته اصلی اکثر معترضان است) و از این نکته که مشارکت مردم در انتخابات ریاست جمهوری نیز 40% بود نیز باید مورد توجه قرار بگیرد.
بنظر من دو علت دارد این شعار یکی بازگشت به حافظه تاریخی و به یاد اوردن دهه 40 که وضعیت معیشتی رو به بهبود بود و تا دهه 50 نیز ادامه داشت و علت دوم نیز نبود گزینه جایگزین و بن بست بودن تمام الترناتیو هایی که مردم به انها رجوع کردند.
اما از دو بازیگر اصلی این نمایش نباید غافل بود اسرائیل و امریکا!
احتمالا با بنده هم نظر باشید که در مجامع بین الملل هیچ کشوری بخاطر مردم در رنج یک کشور دیگر دایه ی عزیز تر از مادر نمیشود و امریکا به دنبال تثبیت قدرت خودس در برابر روسیه و چین و اعمال نفوذ خود بر اروپاست و اسرائیل نیز با توجه به لابی خود در امریکا خواهان تسلط بر منطقه و نیز خاکی برای حکومت است که ایران در مرکز هر دوی این مسائل است که اگر حاکمیت با یک بینش بلند مدت میتوانست با توجه به نیروی انسانی و منابع طبیعی با افزایش قدرت اقتصادی و تشکیل دادن منافع مشترک با جوامع بین الملل جا پای خود را خیلی سفت تر بکند اما سناریو بشتن شمشیر از رو را پیش گرفت و به دشمن اصلی این دو کشور تبدیل شد به خصوص اسرائیل.
با شور گرفتن اعتراضات و وارد صحنه شدن پهلوی و این دو دشمن دیرینه جمهوری اسلامی فارغ از نتیجه مردم و ایران عزیزمان بازنده این سناریو خواهند بود. همانگونه که تا الان شاهد این هستید که فارق از تعداد کشته شده ها که امار بسیار ناگوار است حجم عمده این را مردم بی گناه و متعرض به وضعیت معیشتی خود تشکیل میدهند.
پرده آخر:سقوط سخت
با وارد صحنه شدن اسرائیل و چرخواندن مطالبات بر حق مردم و تبدیل این اعتراضات به اختشاشات و استفاده از هیجان خیل مردمی به نفع خود و حتی به عنوان سپر انسانی و نشان دادن شکنندگی ساختار حکومت پوشالی که الان نه قدرت و نه پولی دارد بر خلاف دهه های گذشته و نه متحدانی که بشود روی انها حساب کرد میتوان این دشمن دیرینه ادولوژیک را از بین برد و اما ورود امریکا چگونه خواهد بود؟ بسیار زیبا و حماسی "حقوق بشر" کشته شدن مردم به دست حکومت و به دلیل نقض قوانین حقوق بشر وارد صحنه میشود. اما جمهوری اسلامی برای مقابلع با این تهدیدات چکار میکند؟ کاری که همیشه انجام داده :
قدیس سازی یک کشته شده (در این نمونه دختر 3 ساله)
بستن راه های ارتباطی و ساکت کردن مردم(شدید ترین قطعی اینترنت در 18 دی تا به امروز)
پروپاگاندای حق با مردم بود ولی عوامل بیگانه این را گمراه کردن و راهپیمایی و مطالبات مردم به حق است ما پیگیر کار ها هستیم(که البته این تا حدودی درست است اما پیگیر کار ها نیستند)
شروع اعدام های دستگیری ها و نشان دادن اقتدار به دنیا و ترساندن مردم
استفاده از عوامل دستگیر شده و بازجویی انها برای نشان دادن مدارک به مجامع بین الملل برای اینکه کسانی که کشته شدند مزدور بودند نه مردم
بعضا حتی خراب کاری در بین جمعیت در زمان اعتراضات برای چرخواندن نظر مردم (اتش زدن قران با استباد به حرف های احمدی نژاد)
فک کنم خیلی حرف زدم و اکثر این حرفا رو همه دارن توی کوچه و بازار میزنن سوالی که مطرح میشه برای همه اینکه خب اینده چی قراره بشه خیلی کمیت هایی در موضوع ایران دخیله اما اگر فرض بگیریم که جنگی شکل نگیرد تغییر حکومتی اتفاق نیافتد و یا تغییری در هدف گذاری های حکومت هم شکل نگیرد با همین شیب به سمت بدبختی میرویم و شاید حتی دیگر نانی نباشد برای خرید حتی به قیمت های میلیونی
باشد که در تاریخ یاد کنند از ما و چیزهایی که بر ما گذشت
برای ایران
اشکان نوشته شده در 18 دی
ادیت و پابلیک 24 دی