همیشه گفتم "بخند، خدا لبخند رو برای چهره تو آفریده."
هنوزم پاش وایسم. حتی اگه اون خنده دیگه مال من نباشه.
نمیدونم داری اینو میخونی یا نه. ولی بدون:
رفیق چشمهات همین الانم، از پشت این کلمهها، داره با چشمای تو زنده میمونه.
نه برگشتی، نه برمیگردی. میدونم.
اما من تمرین نکردم که بیتو نفس بکشم.
مهم نیست الان کجایی، مهم اینه که یه روز... بالاخره مال خودم میشی.
شاید امروز نه، شاید این ماه نه، شاید سالها بعد.
ولی یه روز.
