درد دل یک شاعر کرمانج

🔸درد دل یک شاعر کرمانج

من خداداد امیری هستم؛ شاعری از میان مردم کرمانج خراسان.

سال‌ها پیش، نه برای شهرت، نه برای مقام و نه برای کسب منفعت، بلکه تنها از روی عشق به زبان مادری خود وارد عرصه شعر و نویسندگی شدم. تحصیلات دانشگاهی ندارم، اما عمر خود را با مطالعه، کتاب و تحقیق در زمینه دین، فرهنگ، تاریخ و زبان کرمانجی خراسان سپری کرده‌ام.

بیشتر اشعار من درباره خداوند متعال، پیامبران الهی، ائمه اطهار(ع)، واقعه عاشورا، عید غدیر، عید قربان، داستان‌های دینی و مفاهیم عرفانی سروده شده‌اند. هدف من از سرودن شعر، زنده نگه داشتن باورهای دینی و میراث فرهنگی مردم کرمانج بوده است.

از آغاز راه، تلاش کردم اشعار خود را به سبک استاد جعفرقلی زنگلی، شاعر نامدار کرمانج خراسان، بسرایم. شعرهای من بر پایه ساختار هفت‌هجایی، چهارده‌هجایی و پنج‌خشتی شکل گرفته‌اند؛ همان شیوه‌ای که به باور من به سنت شعری جعفرقلی نزدیک‌تر است.

با این حال، هنگامی که وارد برخی کانال‌ها و گروه‌های ادبی کرمانجی شدم، با واقعیتی تلخ روبه‌رو گردیدم. بسیاری از کسانی که خود را پیرو راه جعفرقلی معرفی می‌کردند، شعرهایی با قالب‌ها و ساختارهایی متفاوت می‌سرودند؛ شعرهایی که از نگاه من شباهت چندانی به شیوه اصیل جعفرقلی نداشتند. اما در مقابل، من که تلاش می‌کردم همان مسیر را دنبال کنم، به دلیل تفاوت دیدگاه و شیوه نگارش مورد انتقاد قرار گرفتم.

اختلاف دیگر بر سر رسم‌الخط بود. من همواره اشعارم را با خط فارسی ساده و روان نوشته‌ام تا مردم کرمانج خراسان بتوانند به آسانی آن‌ها را بخوانند و با آن ارتباط برقرار کنند. اما برخی افراد تنها یک نوع رسم‌الخط را معتبر می‌دانستند و هر دیدگاه دیگری را نمی‌پذیرفتند.

آنچه بیش از همه مرا آزرد، مخالفت علمی یا ادبی نبود؛ زیرا اختلاف نظر در هر جامعه فرهنگی طبیعی است. ناراحتی من از آن بود که به جای گفت‌وگو و نقد منصفانه، گاهی با حذف، طرد و برچسب‌زنی مواجه شدم. حتی گاه چنان رفتار شد که گویی دفاع از رسم‌الخط فارسی یا پافشاری بر اصالت کرمانجی خراسان، جرمی نابخشودنی است.

من هرگز ادعا نکرده‌ام که تنها راه درست، راه من است. اما معتقدم همان‌گونه که دیگران حق دارند شیوه و رسم‌الخط مورد نظر خود را انتخاب کنند، من نیز حق دارم به راهی که به آن باور دارم وفادار بمانم.

درد من دشمنی با هیچ شاعر یا نویسنده‌ای نیست. درد من فراموش شدن اصالت‌هاست. اگر نسل امروز نتواند میان میراث گذشتگان و تغییرات جدید تعادل برقرار کند، بخشی از هویت فرهنگی ما به تدریج از میان خواهد رفت.

با وجود همه این دشواری‌ها، همچنان به راه خود ادامه می‌دهم. همچنان برای خداوند، پیامبران، اهل بیت(ع)، فرهنگ کرمانج و زبان مادری‌ام شعر می‌سرایم و باور دارم که داور نهایی، نه گروه‌ها و نه کانال‌ها، بلکه مردم، تاریخ و آیندگان خواهند بود.

🖊خداداد امیری

شاعر و نویسنده کرمانج

#کانال_خداداد_امیری_شاعر_و_نویسنده_کرمانج

🔸کانال خداداد امیری شاعر و نویسنده کرمانج

🆔 @khodadad_amiri 📖