در روانشناسی و آسیبشناسی اجتماعی، برخی اختلالات روانی بهطور معنادار با آسیبهای اجتماعی (مانند اعتیاد، بزهکاری، خشونت، بیخانمانی، طرد اجتماعی، افت تحصیلی و شغلی) همراه هستند. مهمترین آنها عبارتاند از:
توضیح:
الگوی ناسازگار مصرف مواد (مواد مخدر، الکل، محرکها) که موجب وابستگی جسمی و روانی میشود.
ارتباط با آسیب اجتماعی:
جرم، فقر، فروپاشی خانواده، بیکاری، بیخانمانی و خشونت.
توضیح:
بیتوجهی به حقوق دیگران، فریبکاری، پرخاشگری و نداشتن احساس گناه.
ارتباط با آسیب اجتماعی:
بزهکاری، جرائم خشن، سوءاستفاده از دیگران و ناتوانی در رعایت قوانین اجتماعی.
توضیح:
خلق افسرده پایدار، بیانگیزگی، احساس بیارزشی و ناامیدی.
ارتباط با آسیب اجتماعی:
انزوا، افت عملکرد شغلی و تحصیلی، طلاق، خودآسیبرسانی و خودکشی.
توضیح:
اضطراب شدید و مداوم (مانند اضطراب فراگیر، اجتماعی یا پانیک).
ارتباط با آسیب اجتماعی:
کنارهگیری اجتماعی، بیکاری، اجتناب از نقشهای اجتماعی و کاهش مشارکت اجتماعی.
توضیح:
نوسان بین دورههای شیدایی (یا نیمهشیدایی) و افسردگی.
ارتباط با آسیب اجتماعی:
رفتارهای پرخطر، مشکلات مالی، تعارضهای خانوادگی و مشکلات قانونی.
توضیح:
اختلال در تفکر، ادراک و واقعیتسنجی (هذیان، توهم).
ارتباط با آسیب اجتماعی:
طرد اجتماعی، بیکاری، بیخانمانی، ناتوانی در ایفای نقشهای اجتماعی.
توضیح:
الگوی پایدار رفتارهای پرخاشگرانه، قانونشکنی و نافرمانی.
ارتباط با آسیب اجتماعی:
بزهکاری نوجوانان، ترک تحصیل، مصرف مواد و تداوم رفتارهای ضد اجتماعی در بزرگسالی.
توضیح:
واکنش روانی شدید پس از تجربه رویدادهای آسیبزا (مانند خشونت یا جنگ).
ارتباط با آسیب اجتماعی:
پرخاشگری، انزوا، سوءمصرف مواد، اختلال در روابط خانوادگی و شغلی.
اختلالات روانی با تضعیف کنترل هیجانی، قضاوت، روابط اجتماعی و عملکرد شغلی میتوانند زمینهساز یا تشدیدکننده آسیبهای اجتماعی شوند. پیشگیری و درمان بهموقع این اختلالات نقش کلیدی در کاهش آسیبهای اجتماعی دارد.
اگر بخواهید، میتوانم این پاسخ را بهصورت جدول مقایسهای امتحانی یا خلاصه ویژه آزمون تنظیم کنم.
