معرفی درس
درس مهارتهای نرم شغلی، یک درس دو واحدی هست که به تازگی (در دو ترم اخیر) توسط استاد علی اکبری و استاد احسان در دانشکدهی مهندسی کامپیوتر دانشگاه شهید بهشتی در حال برگزاریست و خیلی متفاوتتر از سایر دروس است، هم از نظر محتوا هم از نظر شیوهی برگزاری کلاس. برای مثال از متفاوتترین ویژگیهای آن، میتوان به چیدمان صندلیهای کلاس به صورت دایره اشاره کرد که همه افراد جایگاه یکسانی داشته باشند و شرایط برای ایجاد بحث های گروهی بهتر باشد. خیلی از روند کلاس هم توسط دانشجو ها جلو میرود و از نظر محتوا هم مثلا از کارهای گروهی سرگرمکننده مثل ساخت سازهی ماکارونی تا قصهگویی و بررسی کتاب و تبادل تجربه با یکدیگر را می توان در این کلاس تجربه کرد. بخاطر همهی این موارد و سایر نکات دلنشین، واقعا درس متفاوتی است و به قول یکی از دوستان "شاید یکی از تنها درس هایی باشد که 10 سال دیگر هم به یادم خواهد ماند". همچنین منابع درس هم منابعی متفاوت و بروز بودند که یکی از آنها کتاب زیر هست(که حتی فرمت فایل هم متفاوت بود و شامل نظر Uncle Bob هم بود و مطالعش رو پیشنهاد میکنم):

روند واقعا نرم تمارین و پروژه
در پروژه و تمارین، تمرکز اصلی روی کلنجار رفتن و تقویت مهارتهای نرم بود و هرکدام چالشهای خودش را داشت و حالا که به پایان این درس نزدیک میشوم، احساس میکنم بیشتر این مهارتها و اهمیتشان را شناختهام. تمارین به گونهای بودند که هم میزان یادگیری از آنها بالا بود و هم خستهکننده نبودند و خیلی اشتباهات گذشتهی خودمان در موقعیتها و ارتباطهای مختلف را برای ما نمایان میکردند.
و اما پروژه سخت درس
مثل تمام ویژگیهای متفاوت این درس، پروژه هم متفاوت بود. پروژه موضوع نداشت! فقط باید کاری انجام میدادیم که یک یا چند مهارتنرم ما درگیر شوند که انتخاب و انجام آن برخلاف ظاهرش واقعا آسون نیست. اساتید درس هم چند پیشنهاد داشتند که در نهایت گروه ما بخاطر علاقه و تجربهای که در برگزاری رویدادهای دانشگاهی داشت، "برگزاری هکاتون هوش مصنوعی" را انتخاب کرد. در این پروژه دست ما باز بود و میتوانستیم از کارهای اجرایی در روزهای برگزاری هکاتون تا پیداکردن اسپانسر و بروکراسیهای مختلف با شرکتها و نهادهای مختلف و دانشگاه و هماهنگی قبل برگزاری یا کمک و همکاری با تیم فنی و ... را انجام بدیم. اما با این حال با چالشهای بسیار زیادی روبرو شدیم. در این هکاتون، افراد شرکتکننده میبایست به کمک هوش مصنوعی، یک محصول نرمافزاری قابل استفاده تولید میکردند.
گروه ناپایدار
قصه ابتدا با سه نفر شروع شد، آقایان صمدی، غفاریان و انصاری. در طی هفته های اول آقای غفاریان تصمیم گرفتند که از گروه جدا شده و ایدهی خودشان را پروژهی دیگری را در پیش بگیرند و آقای زینلی به ما اضافه شدند و در هفتههای آخر هم متوجه شدیم که فرد دیگری از همکلاسیهایمان، آقای حسین پور هم مشغول همین پروژه هستند و در نهایت با هماهنگ شدن با ایشان، چهار نفر شدیم. همونطور که گفتم ما برای "کمک در برگزاری" اقدام کردیم و تیم برگزاری اصلی حدود 10 نفر دیگر بود که چالش ها و مشکلات در آن تیم هم آقای حسین پور داخل پست ویرگول خودشان گفتند و ما هم چالشهایی برای هماهنگی با تیم اصلی داشتیم، مخصوصا قبل از اضافه شدن آقای حسین پور که مقصرش هم خودمان بودیم.
چالشها و پروژهای با پایان باز
اولین کاری که گروه ما قرار بود انجام دهد، پیدا کردن گروهها و دانشگاههای مختلف که قبلا کاری مشابه با هکاتون هوش مصنوعی ما را انجام دادهاند بود، اما چون رویداد نسبتا جدیدی بود، خیلی به نتایج قابل توجهی نرسیدیم و رفتیم سراغ منابع دیگر و دانشگاههای موجود در کشورهای دیگر و توانستیم هم با افرادشون ارتباط بگیریم و هم از طریق سایر روشها مثل سایت دانشگاه یا کانال تلگرامی و... به دنبال رویداد های مشابه گشتیم که باز هم به نتایج خوبی نرسیدیم. سپس به دنبال اسپانسرها یا سایر هماهنگی با دانشگاهها و سایرکار های اداری و اجرایی رفتیم که قبل از به نتیجه رسیدنشان، با محدودیتهای اینترنت مواجه شدیم. همانطور که از اسم این رویداد مشخص است، قرار بود از هوش مصنوعی برای تولید محصول استفاده شود که خب امکان استفاده از آن نبود و از طرفی شرایط برگزاری رویداد هم نبود. همچنین این رویداد به عنوان یک پیش رویداد کنفرانس بین المللی هوش مصنوعی بود که آن کنفرانس هم عقب افتاد. از طرفی به دلیل به مشکل خوردن شرکتهای حوزهی فناوری در قطعی اینترنت، پیدا کردن اسپانسر هم برای ما چالش بسیار بزرگی شد.
اما ما تسلیم نمیشویم
ما قصد داریم تا با توجه به تعویق کنفرانس هوش مصنوعی، مجددا این رویداد را به عنوان یک پیش رویداد برای این کنفرانس به دانشگاه معرفی کنیم و امیدواریم که بتوانیم پذیرای شما در این رویداد باشیم. به امید دیدار.