برنامه‌نويسی از کجا اومده؟

اولین ماجراهای ذکر شدۀ انسان با برنامه‌نويسی، ما را به سال 60 پس از میلاد می‌برد. هرون اسکندر، یک ریاضیدان و مهندس یونانی بود. او ماشینی را اختراع کرد که برای کنترل عروسک‌ها به کمک نخ استفاده می‌شد. دستگاه را می‌‌شد با مرتب کردن مجدد نخ‌ها برنامه‌ریزی کرد تا عروسک‌ها کارهای مختلفی را انجام دهند. می‌توان گفت که این دستگاه به گونه‌ای برنامه‌ریزی شده بود که عروسک‌ها را وادار به انجام کارهای خاصی کند و همچنین امکان برنامه‌ریزی مجدد را نیز داشت.
از اینجا، جهش بزرگ بعدی در برنامه نویسی Jacquard Loom بود. در قرن هجدهم، در فرانسه، ژوزف مری ژاکارد ماشینی را اختراع کرد که برای ایجاد چاپ روی فرش استفاده می‌شد. این دستگاه روی کارت‌های پانچ فلزی کار می‌کرد که دستگاه آن‌ها را می خواند و الگوی متناسب با آن را می بافت. بنابراین، شما به سادگی می توانید کارت ها را تغییر دهید، و دستگاه برای چاپ متفاوت برنامه ریزی می شود.

تاريخچۀ برنامه‌نويسی

داستان کدنویسی در قرن نوزدهم با آثار آدا لاولیس آغاز می‌شود. آدا متولد 10 دسامبر 1815، یک ریاضیدان و نویسندۀ انگلیسی بود. او همچنین معمولاً به عنوان اولین برنامه‌نویس کامپیوتر جهان شناخته می‌شود. با این حال، آثار او از اختراع چارلز بابیج، موتور تحلیلی الهام گرفته شده است.
آدا اولین بار چارلز بابیج را در سن 17 سالگی، زمانی که به تازگی موتور تحلیلی را اختراع کرده بود، ملاقات کرد. با این حال، زمانی که او با مقاله‌ای در مورد رایانه‌های تحلیلی توسط ریاضیدان ایتالیایی لوئیجی منابره مواجه شد، گام های بزرگی در دنیای برنامه نویسی برداشت. آدا عمیق‌تر در کار خود کاوش کرد و مقاله خود را در سال 1843 منتشر کرد. او نشان داد که وقتی ماشین به دنباله‌ای از عملیات تغذیه می‌شود، با کمک علائم و اعداد، می‌توان از آن برای حل مسائل مختلف ریاضی استفاده کرد. این را می توان پایه و اساس برنامه‌نویسی دانست.

پس از کار آدا لاولیس، آلن تورینگ (بندیکت کامبربچ را به خاطر دارید؟ :)) و کامپیوترش، بمب، پیشرفت بزرگ بعدی را در دنیای کدنویسی انجام دادند.
در دهه 1920، آلمانی ها شروع به برقراری ارتباط با استفاده از پیام های رمزگذاری شده مخفی با کمک ماشین معروف خود، انیگما کردند. بریتانیایی‌ها مشتاق بودند از این کدها عبور کنند و پیام‌ها را تفسیر کنند و تورینگ برای این کار استخدام شد. ماشین تورینگ توانست کدهای دائماً در حال تغییر را شکسته و در نتیجه تلاش دستی و زمان مصرف کد شکستن را آسان کند.
از این نقطه، تورینگ یک ماشین پیشرفته‌تر و انعطاف‌پذیرتر به نام «موتور محاسباتی پیشرفته» توسعه داد. آن را "پیشرفته" نامیدند زیرا برای انجام عملکردهای خود به "دستورالعمل های رایانه‌ای مختصر" نیاز داشت. مسلماً این اولین زبان رایانه‌ای بود که مورد استفاده قرار گرفت و نقطه کانونی در آغاز دنیای برنامه نویسی مدرن بود.

توسعه زبان برنامه‌نویسی

• اولین پیشنهاد برای یک زبان برنامه نویسی کاملا توسعه یافته PlankalkÜl بود که توسط Konrad Zuse بین سال های 1942 و 1945 فرموله شد. با این حال، این زبان هرگز اجرا نشد. اولین کمک‌های قابل توجه در رابطه با زبان‌های برنامه‌نویسی در دهه 1950 انجام شد، زمانی که زبان‌های متعددی توسعه یافتند.

• در سال 1954، FORTRAN توسط تیمی در IBM به رهبری جان بکوس توسعه یافت. این اولین زبان بسیار پیشرفته‌ای بود که به جای داشتن یک طرح تئوریک، به طور کامل پیاده‌سازی شد. این زبان هنوز یک زبان پرکاربرد در توسعه رایانه‌های با کارایی بالا است.

• زبان مهم دیگری که در این دوره توسعه یافت ALGOL بود. گفته می‌شود که این زبان مادر بسیاری از زبان‌های امروزی، از جمله C++، Python و JavaScript است.

دهۀ هشتاد، عصر طلایی برنامه‌نویسی

از منظر کدنویسی، دهه 1980 عصر طلایی توسعه در نظر گرفته می‌شود. در سال 1983، ما شاهد مفهوم ++C بودیم، زبانی که حتی امروزه در ابزارهای مختلفی مانند Google Chrome، Adobe و غیره استفاده می‌شود.

در سال 1987، ما شاهد توسعه و راه‌اندازی PERL، زبانی بودیم که توسط آمازون و IMDB و غیره مورد استفاده قرار می‌گرفت.

در سال 1989، تیم برنرز لی اختراع بسیار مهمی را برای نسل امروز ارائه کرد، اینترنت. همراه با اینترنت، او همچنین جهان را با HTML، URL، و HTTP آشنا کرد. این روند اختراعات و پیشرفت در کدنویسی در دهه 1990 ادامه یافت که شاهد معرفی پایتون، جاوا، جاوا اسکریپت و PHP بود. این پیشرفت‌ها ضروری بودند زیرا برای توسعه رسانه‌های اجتماعی، برنامه‌های کاربردی اندروید و سرویس‌های پخش مختلف که به طور گسترده در سراسر جهان محبوب هستند، استفاده شده‌اند.