اگر در خانه شما لامپی بسوزد شما خانه را خراب نمی‌کنید یا ترک نمی‌کنید 👌

یکی از اندیشمندان حرف خیلی لطیف و عمیقی زده؛ عبارتی که به‌شدت به درد زندگی‌های مشترک می‌خوره. می‌خوام یه‌کم در موردش باهاتون حرف بزنم. می‌گه:

رابطه زناشویی مثل یه خونه‌ست. اگه یه لامپش بسوزه، هیچ‌وقت نمیای کل خونه رو خراب کنی یا بذاری بری. لامپه رو عوض می‌کنی، نه خونه رو.

ببینید چقدر این حرف دقیق و عمیقه. در واقع، یکی از مهم‌ترین اصول زندگی مشترک رو داره می‌گه:

وقتی با همسرت دچار مشکلی شدی، یا حتی با بچه‌هات به چالشی خوردی، اون رابطه رو به‌هم نزن. به‌جای فکر کردن به جدایی، برو سراغ ریشه مشکل.

قطعاً تو رابطه با همسر، بالاخره یه جاهایی دچار تعارض و اختلاف می‌شیم. رفتار نادرست، سوءتفاهم، ناهنجاری… اینا طبیعی‌ان. همون‌طور که توی یه خونه ممکنه لامپ بسوزه، دیوار ترک بخوره یا شیر آب چکه کنه، آدم عاقل کل خونه رو ول نمی‌کنه، می‌ره درستش می‌کنه.

زندگی مشترک هم همین‌طوره. توی یه رابطه بلندمدت مثل ازدواج، نمی‌شه هیچ‌وقت مشکلی پیش نیاد. نمی‌شه هیچ‌وقت خودمون یا همسرمون رفتار اشتباه نداشته باشیم. اینجا باید چی کار کرد؟ ناامید شد؟ قهر کرد؟ رفت دنبال جدایی؟ نه، باید دنبال راه‌حل گشت.

اگه مثلاً یه لامپ تو خونه سوخته، دو حالت بیشتر نداره:
یا مشکل از خود لامپه‌ست، یا مسیر برق قطع شده.
باید پیدا کنیم مشکل کجاست. گاهی هم خودمون بلد نیستیم، یه برق‌کار میاریم، یه متخصص. رابطه زوجی هم همینه؛ یه وقتایی نیاز به مشاور داریم.

پس به‌جای عوض کردن همسر، اول فکر تعمیر باشید. تعمیر، هم کم‌هزینه‌تره، هم موندگارتره.

ولی یه نکته هست:

مشکلات همه در یه سطح نیستن. بعضیا سطحی‌ان، بعضیا اساسین. مثلاً اگه یکی از ستون‌های خونه آسیب ببینه، بحث تعمیر اساسی می‌شه. توی رابطه هم، بعضی بحران‌ها جدی‌ترن؛ مثل خیانت، اعتیاد، یا ترک وظایف اساسی.

اینجا دیگه باید صبورتر بود. بیشتر وقت گذاشت. مثل ماشینیه که نیاز به تعمیر اساسی داره، باید چند روزی بذاری تو تعمیرگاه تا درست بشه.

ما باید بدونیم، تو بحران‌های بزرگ، نه عجولانه تصمیم بگیریم، نه ناامید بشیم. به‌جای فاجعه‌سازی، با آرامش دنبال ریشه مشکل بگردیم. اگر خودمون می‌تونیم، حلش کنیم. اگه نه، با کمک یه مشاور وارد عمل بشیم.

در نهایت، یادتون باشه:
ازدواج یه پروژه در حال رشده، یه وضعیت سیال، نه یه حالت ثابت.
شاید امروز همسرمون خیلی ایده‌آله، ولی هیچ تضمینی نیست که تا آخر عمر همین‌طور بمونه. همون‌طور که هیچ تضمینی نیست خود ما هم بدون تغییر بمونیم.

رفتار، باور، روحیات آدم‌ها در طول زمان عوض می‌شه. مثل اونایی که می‌گن:
«همسرم اولش نماز می‌خوند، الان نمی‌خونه.»
یا: «خیلی خوش‌اخلاق بود، الان بداخلاق شده.»

اینا طبیعیه. ما با ربات زندگی نمی‌کنیم؛ با انسان‌ها زندگی می‌کنیم. مهم اینه که توی نوسانات زندگی، خودمون رو نبازیم، ناامید نشیم، و رابطه رو درست مدیریت کنیم.

به‌جای پاک کردن صورت مسئله، به حلش فکر کنیم.

این نگاه، نگاه پخته‌‌تر و عاقلانه‌‌تریه به ازدواج. پس به یاد داشته باشید:

ازدواج، پروژه‌‌ایه که هر روز نیاز به مراقبت، تعمیر و رشد داره.