تجربه کاربر و مشتری عزیز ما در مهاجرت تحصیلی رشته روانشناسی که اتباع افغانستان بودند

سلام به همگی!

امروز در بخش “جوانان” مهمان ویژه‌ای داریم: محمد عثمان ! محمد عزیز روانشناسی خونده و ما امروز دعوتش کردیم که بیشتر باهاش آشنا بشیم. ایشون از کلاینت های مهاجرتی دکتر اباصلتیان از کشور افغانستان بودند که در بسیاری از فعالیت های آموزشی پژوهش از خدمات ما استفاده کردند.

محمدجان، سلام! صبح بخیر، خوش اومدی!

محمد: سلام، صبح شما بخیر. سلام صبح بخیر خدمت تمام بیننده‌های تلویزیون طلوع. آرزو دارم یک صبح خوبی رو آغاز کرده باشم.

خیلی خوش اومدی! صبح برفیتون هم بخیر، محمد عزیز.

محمدجان، شما ماستری می‌خونی، لیسانس رو هم تموم کردی. تبریک می‌گم! امیدوارم که این مقطع رو هم به خیر به پایان برسونی، که ان‌شاالله هم می‌رسونی.

محمدجان، از موفقیت می‌خوایم صحبت بکنیم. به نظر خودت چطور می‌تونیم که یک جوان موفق باشیم؟ چطور بهتر بدانیم، بدرخشیم در یک جامعه؟

محمد: من همیشه با دوستم یه گپی می‌زنم؛ هیچ‌کس از ضعف شما از شما متنفر نیست، بلکه از توانایی‌هایی که شما دارید، از شما متنفر هست. بنابر این، در هر چیزی که هستین، در هر رشته‌ای که هستین، به طور مثال در هر فاکولتی که هستین، اگه می‌خواین یک جوان موفق باشین یا درس نخوندین، ولی ویژگی‌هایی که دارین رو می‌تونین به نمایش بگذارین. در اون عرصه، شما می‌تونین بدرخشین.

به طور مثال، ما که در سال ۱۳۹۵ از دانشگاه کابل فارغ‌التحصیل شدیم، با چند نفر از هم‌صنفی‌هایمان تصمیم گرفتیم چگونه موفق شویم و چگونه یک خدمت به جامعه خود تقدیم کنیم. در اون جمله، داکتر صاحب محمدمحمدی و داکتر صاحب نورالدین محمدی بودند که یک سلسله فعالیت‌های روانشناسی رو آغاز کردیم و فعلاً هم فعالیت‌های ما ادامه داره. فعالیت‌های ما مشاوره‌دهی به فامیل‌هاست، ارائه سمینارها به مراکز آموزشی، دانشگاه‌ها، مکاتب و دیگر مراکز آموزشی. ما پیش رفتیم و این قضاوت رو می‌گذاریم به دوستان و هموطنان ما که چقدر موفق هستیم.

نظرتان در مورد این است که تحصیلات عالی دانشگاهی چقدر می‌تونه راهی برای رسیدن به موفقیت باشد؟

محمد: قسمی که همه ما می‌فهمیم، پوهنتون یا دانشگاه مکتب انسان‌سازی است. وقتی ما از مکتب فارغ می‌شیم و وارد دانشگاه می‌شیم، یک محیط ناشناخته است، صد در صد. اما دانشگاه جایی است که شخصیت‌سازی است و می‌توانیم ما شخصیت را تبارز دهیم.

بله، به طور مثال بعضی از دوستای ما هست که ما باهاشون مشوره می‌کنیم و از این قبیل که “من از دانشگاه فارغ شدم، چی کنم؟ چی کنم؟” و من نمی‌توانم جایی رو که می‌خواهم در جامعه کسب کنم. ما با او مشوره می‌کنیم و به او می‌گیم که وقتی تو می‌خواهی عامیانه بگویم، وزیر شوی، وزیر شدن یک سلسله مراحلی دارد. اول تو باید از دانشگاه فارغ شوی، بعد ماستری بگیری، بعد عضویت یک حزب سیاسی را بگیری، بعد فعالیت‌ها انجام بدی، بعد به رئیس جمهور پیشنهاد شوی، به پارلمان، بعد اعتماد پارلمان را گرفتی، تو وزیر شوی. بنا این راه‌کارهایی است که ما می‌توانیم موفق شویم. یک‌باره ما نمی‌توانیم که در جامعه بگوییم “من محمد، ماستری من خلاص شد، من خواهم وزیر شوم” که هیچ امکان ندارد. باید یک سلسله مراحل را طی کنیم، بالاخره به هدفی که داریم برسیم.

بله، محمدعزیز، همه افراد در وجود خود یک گنج خیلی گرانبهایی دارند، توانایی‌های خیلی خوبی دارند. ولی تا هنوز نتوانستند همون توانایی‌ها رو پیدا بکنند. چطور می‌تونه یک جوان توانایی خود را پیدا کنه؟ دیگه هراس و دلهره‌گی از این نداشته باشه که من به صنف می‌رم و دست‌کم لرزه می‌کنه، نمی‌توانم درس تکرار بکنم و سوال استاد رو بهتر جواب بدم؟ چطور می‌تونیم که ما به این توانایی خود برسیم؟

محمد: علم روانشناسی این رو ثابت ساخته که هیچ چیز ناممکن نیست. دوستای ما که دلهره دارند و نمی‌توانند به طور مثال… جان شما قسمی که اشاره کردید، در صنف می‌ره و به سوالات استاد پاسخ داده نمی‌تواند یا تحت تأثیر می‌ره. در قدم نخست، من قبلاً اشاره کردم، هیچ‌کس بی‌لیاقت نیست. هر فرد، هر جوان باید ویژگی‌های خاص خود را پیدا کنه. در کدام فیلد ویژگی داره؟ بنا، فیلد پیش بعضی از دوستای ما هست که با ما می‌شینه، شاید ویژگی بهتری داشته باشند در بعضی مسلک‌های دیگر، مثل ژورنالیزم، روانشناسی. مگر ما می‌گیم می‌خواهیم من انجینیر شوم، کاملاً اشتباه است. هر انسان با ویژگی‌های خاص خود به دنیا آمده. همون ویژگی‌های خود را پیدا کنه.

مسیر عزیز، ویژگی‌ها وابسته می‌شه برای فامیل. فامیل می‌گه که خودت باید یک خبرنگار خوب شوی، یک طبیب خوب شوی، و یا هم یک انجینر خوب شوی. از افغانستان بسیار زیاد…

جانم! این مورد خوب، این بستگی به خودم داره. من می‌خواستم پیلوت شوم.

چی می‌خواستی؟

خودت؟

من می‌خواستم پیلوت شوم.

بله. در مضامین ساینسی خیلی من تنبل بودم. من نخواستم که به دولت هم خیانت کنم، طیاره رو در آسمان بالا کنم. بالاخره مضامین ساینسی نسبتاً تنبل هستی… در اخر از آقای دکتر اباصلتیان تشکر میکنم که به من که ایرانی نبودند دلسوزانه وکالت اموراتم قبول داشتن و ثابت کردن هیچ چیز غیرممکن نیست حتی برای من در افغانستان . تشکر از آقای دکتر