_«پیروزی یک معنا؛ انسان مقاومت در میدان نبرد تمدنی»
از ابتدای خلقت، مفهوم انسان همواره به دو شکل معنا میشود. امروز غزه میدان رویارویی این دو نگاه به انسان است. نگاه اول، انسانی مادی را توصیف میکند که از اشرف مخلوقات تعریفی شئگونه و آبژکتیو دارد و در خدمت جهان ماده و اربابان قدرت است.
اما در مقابل با نگاه متفاوتی روبهرو هستیم، انسانِ مقاومت.
انسانِ مقاومت، انسان را بماهُوَ انسان میپذیرد، این تلقی، نحوهی بودنی را برای انسان معرّفی میکند که با هر نوع دیگری متفاوت است. این نحوهی بودن بر خلاف تلقی عام از انسان باایمان نه تنها منفعل نیست بلکه در جوش و خروش بیحد و حصری است که با وجود خالی بودن دستهایش باز هم میایستد. این تعریف از انسان، آدمی را دربند جنسیت و نقش اجتماعی خاصی نمیداند بلکه هر کنش را در جریان مقاومت سمت و سو میدهد.
این بار در نبرد تمدّنی میان دو معنا از انسان یک تعریف پیروز است، انسان مقاومت. امروز منظورمان از انسان مقاومت دیگر تنها رزّانالنجّار اهل غزّه نیست، بلکه تمام آزادگانی را شامل میشود که نامی از غزّه بر قلبهایشان حک شده است.
این روزها در سواحل شرقی دریای مدیترانه رویدادی تاریخی در جریان است، کاروانی که از سواحل زیبای مدیترانه گذشته، نمونهی خوبی برای معنا کردنِ مفهوم انسانِ مقاومت است. کاروانی به نام کاروان دریایی صُمود.
همچنان که غزه دیگر نام یک مکان نیست، صمود هم دیگر تنها نام یک کاروان نیست.
صمود نمادی است از بیداریِ جهانی که سالها در خدمت محض توسعه بود. این رویداد را میتوان حرکتی موفّق دانست امّا نه از آن جهت که محاصره را شکست یا نه، از این حیث که شروع کننده جریانی شد که تداوم آن را میشود در سراسر جهان نظاره کرد.
حال جهان از غزه الهام میگیرد که چگونه باید در برابر جریان انسانِ مادّی ایستاد، ایستادنی که قدرتی به جز ایمان و اراده ندارد و پایههای نظم مادّی را متزلزل میکند.
«امروز، غزّه تنها یک نقطه روی نقشههای جغرافیایی نیست؛ بلکه قطب نمایی است برای تمام آزادگانِ جهان.»
✍فاطمه باقری/کارشناسی علوم سیاسی
