آدمها همیشه همان چیزی نیستند که نشان میدهند.
بعضیها لبخند میزنند تا دیده نشوند، بعضیها سکوت میکنند چون حرفهایشان زیادی عمیق است، و بعضیها شلوغاند فقط برای اینکه تنها نمانند.
من همین حالا فهمیدهام که شناختن آدمها فقط با نگاه کردن به رفتارشان ممکن نیست؛ باید به «دلیل» رفتارشان فکر کرد.
اینکه چرا عصبانی شد؟
چرا ناگهان سرد شد؟
چرا همیشه قوی به نظر میرسد؟
روانشناسی برای من یعنی دیدنِ پشتِ نقابها؛
یعنی یاد گرفتن اینکه هر آدمی داستانی دارد که از بیرون دیده نمیشود.
این وبلاگ جایی است برای نوشتن از چیزهایی که شاید بلند گفته نشوند،
از احساسهایی که معمولاً نادیده گرفته میشوند،
و از آدمهایی که بیشتر از آنچه فکر میکنیم، شبیه هماند.
اگر دوست داری آدمها را عمیقتر بفهمی،
اگر به «چرایی» رفتارها فکر میکنی،
اینجا جای ماست.
