بنگوریون از پایهگذاران رژیم اشغالگر اسرائیل و اولین نخستوزیر آن بود، احتمالا این نام را به خاطر فرودگاه بنگوریون زیاد شنیده باشید. بنگوریون دکترین امنیتی رژیم اشغالگر اسرائیل را بر اساس دولت-شهر اسپارت در یونان باستان طراحی کرد. میان عبریان و یونانیان یک نقطهی اشتراک فرهنگی وجود دارد که هر دو قومیت خود را برتر سایر اقوام میدانستند عبریان خود را قوم برگزیده میدانند و یونانیان، سایر اقوام را بربر مینامیدند و نگاه تحقیرآمیز به آنان داشتند. پس بیراه نبوده که بنگوریون کهن الگوی اسپارتها را برای ایجاد رژیم مطلوبش انتخاب کرده است. البته فقدان عمق استراتژیک رژیم اشغالگر در این مسئله بیتاثیر نبوده است.
اسپارتها در کلونیهای نظامی زندگی میکردند و از خانوادهها، کودکانشان را جدا میکردند تا آموزش نظامی ببینند. اسپارتها بیشتر از دولت-شهر یک دولت-پادگان بودند و با وجود قدرت نظامی در هنر و فرهنگ جهان یونانی هیچ نقش موثری نداشتند ، به جرات میتوان گفت هیچ درامنویس یا فیلسوف و دانشمند یونانی از میان اسپارتها برنخاستند
شهرکنشینی در اسرائیل بر اساس کلونیهای اسپارت شکل گرفت، به قول خودشان ساکنان اسرائیل، سربازهایی هستند که سالی یازده ماه به آنها مرخصی داده میشود. ملت جعلی اسرائیل تنها ملتی است که از دل یک ارتش و گروههای شبه نظامی ایجاد شده است و رژیم اسرائیل حتی ساختار نهادی جامعهی اسپارتها را حفظ کرده است.
اسپارتها به سه طبقه تقسیم میشود
شهروندان کامل اسپارتی که حقوق کامل شهروندی داشتند که معادل آن اروپاییها و یهودیهای اسرائیلاند. پریوکیها ساکنان مناطق اطراف لاکادمون که از حقوق شهروندی کامل برخوردار نیستند، مصداق آن در اسرائیل، عربهای اسرائیلی و دروزیها شاید باشند. هیلاتها که اقوام تحت سلطهی اسپارتها بودند و آنان را به عنوان اموال خود نگاه میکردند که مصداق آن برای رژیم اشغالگر، ملت فلسطین است. همین نگاه باعث میشود برای فلسطینیها هیچ حقوق انسانی قائل نباشند و نسلکشی مردم مظلوم فلسطین برای آنها، وجاهت اخلاقی و انسانی نداشته باشد.
ایدهی دولت-پادگان اسپارتی که به عنوان کهن الگوی رژیم اسرائیل است. در نهایت به دلیل جنگهای فرسایشی، کاهش نیروی انسانی مبتکر و انزوای سیاسیِ دولت-پادگانِ اسپارت به تاریخ پیوست. در جهان امروز که تحولات با سرعت زیاد در جریان است، شاید یکسال جنگ فرسایشی به اندازهی یک دهه نبرد فرسایشی باشد. رژیم اسرائیل با وجود پیروزیهای تاکتیکی که بعد از هفت اکتبر برای ایجاد بازدارندگی خود داشته است اما راهبرد دولت-پادگان اسرائیل کارآمدی خودش را از دست داده است و جریان زندگی را در سرزمینهای مختل کرده است.
شاید ادامهی روند کنونی، باعث شود تا آیندهی رژیم اشغالگر را در دالانهای تاریک تاریخ جستجو کرد.
