
تماشای مکرر چهره ترامپ از رسانههای جهان، و قیافه زشت او که با اخبار آدمخواری و جنایتهایش در ذهن نقش میبندد، شاید بزرگترین انگیزه برای پناه بردن به نقاشیهای زیبا از جمله نقاشیهای آدولفویلیامبوگرو باشد. چون نقاشیهای بوگرو دقیقا نقطه مقابل چهره ترامپ و نمایشی از معصومیت است! در چهره ترامپ نمیتوان درباره بودن یا نبودن، به دست آوردن یا از دست دادن معصومیت سخن گفت، زیرا او فضیلتی برای از دست دادن، ندارد که بحث بر سر کم یا زیاد بودنش باشد.
نگاهی به آثار ویلیام-آدولف بوگرو، این استاد نقاشی فیگوراتیو فرانسوی، میتواند ایده خوبی باشد.

بوگرو، در اوج دوران آکادمیسم، با مهارتی خیرهکننده، تصاویری خلق میکرد که از ورای واقعیت، زیبایی و پاکی را به نمایش میگذاشتند. او بهویژه در به تصویر کشیدن فیگورهای انسانی، چهرههایی از زنان و کودکان را ترسیم میکرد که گویی از دنیایی دیگر آمدهاند؛ دنیایی عاری از کدورت، پر از صداقت و لطافت.
یکی از این آثار، نقاشی «توبهکننده» است که آن را خیلی دوست دارم و به خاطر همین در ابتدای متن از این نقاشی استفاده کردم. زنی جوان که در برابر گناهانش سر تعظیم فرود آورده، اما در عمق نگاهش، در خطوط نرم صورتش، همچنان آن جرقهٔ پاکی و بیگناهی دیده میشود. گویی حتی در لحظهٔ اعتراف و ندامت، جوهر وجودی او دستنخورده و معصوم باقی مانده است.

پیام بوگرو در این تابلوها، فراتر از نمایش صرف یک صحنه است. او به ما یادآوری میکند که حتی در میان هیاهوی دنیای پر از رنگ و نیرنگ، میتوان رگههایی از اصالت و پاکی درونی را حفظ کرد، نباید ناامید شد. ترامپ خواهد مرد و معصومیت هرگز نمیمیرد.

کرد.»