تا به حال به این فکر کردهاید که چرا گلبرگهای یک گل، یا مارپیچ یک صدف، یا حتی شکل یک کهکشان در دوردستها، همه یک شباهت عجیب به هم دارند؟ انگار یک «نقشه» یا یک «کد مخفی» وجود دارد که تمام موجودات جهان از روی آن ساخته شدهاند.
من اخیراً به دنبال این کد گشتم و به چیزی رسیدم که به آن میگویند **«دنباله فیبوناچی»**.
داستان از این قرار است: یک سری اعداد ساده داریم که هر عدد، حاصلجمع دو عدد قبلی است. (۰، ۱، ۱، ۲، ۳، ۵، ۸، ۱۳ و...) در نگاه اول، شاید فقط چند عدد ساده باشند، اما وقتی به طبیعت نگاه میکنید، میبینید این اعداد هر جایی هستند!
از تعداد گلبرگهای گلهای مختلف گرفته تا چیدمان دانههای آفتابگردان و حتی تناسبات چهره انسان یا ساختار DNA ما؛ همگی از این نظم ریاضی پیروی میکنند.
**چیزی که من را شگفتزده کرد این بود:**
ریاضیات فقط جمع و تفریق روی کاغذ یا فرمولهای سخت مدرسه نیست. ریاضیات در واقع «زبانِ خدا» برای خلق این جهان است. وقتی میبینیم که یک صدف کوچک با همان قانونی ساخته شده که یک کهکشان عظیم، میفهمیم که در جهان هیچ اتفاقی تصادفی نیست و هر چیزی، از کوچکترین اتم تا بزرگترین ستاره، با یک نظم باشکوه به هم متصل هستند.
من تصمیم گرفتهام سفری را شروع کنم تا این زبان مخفی جهان را یاد بگیرم. نه برای اینکه فقط نمره بگیرم، بلکه برای اینکه بفهمم دنیا چطور کار میکند.
شما چطور؟ تا به حال به این فکر کردهاید که علم چقدر میتواند شاعرانه و زیبا باشد؟
