در دنیا یک گناه وجود دارد و آن هم دزدی است. گناهان دیگر نوع های دیگر دزدی هستند. وقتی دروغ می گویی حق داشتن حقیقت را دزدیده ای، وقتی کسی را گول می زنی حق عدالت را از او دزدیده ای، وقتی مردی را کشتی حق زندگی کردن را از او و حق داشتن همسر و پدر را از از زن و بچه های او دزدیده ای.
احتمالا شما هم جملاتی مثل جمله بالا از کتاب هایی که خوانده اید همیشه در ذهنتان مانده باشد.
جملات بعضی کتاب ها خاص هستند فرقی ندارد موضوع آن کتاب داستان باشد یا روانشناسی یا تاریخی یا... . اما ممکن است یک جمله از آن، طوری خاص باشد که سال ها از ذهن پاک نشود. همان یک جمله ممکن است دیدگاه ما را در مورد مفهوم یک کلمه تغییر دهد یا تلنگری باشد که می شود از بعد دیگری به موضوع نگاه کرد.
چند سال پیش بود که به توصیه یکی از دوستان کتاب "بادبازک باز" خالد حسینی را خواندم.
این کتاب اولین کتاب نویسنده است که به 48 زبان دنیا ترجمه شده است.
خدا را در چشم مردم نا امیدی که در راهرو بیمارستان راه می روند میبینم. خانه واقعی خدا در آن مسجد سفید با چراغ های الماس گونه نیست، بلکه خانه خدا اینجاست و کسانی که خدا را فراموش کرده اند در اینجا او را به یاد می آورند.
داستان سرگذشت دوستی دو پسر افغان امیر و حسن است که از دو قوم مختلف و با جایگاه اجتماعی متفاوت هستند. امیر به خارج از افغانستان مهاجرت کرده و روایت کننده سرگذشت دوستی خود و حسن است که در کنار آن به دنبال فرصتی برای جبران اتفاقات گذشته است. نویسنده در خلال داستان به تغییرات افغانستان از سال 1975 تا 2002 نیز اشاره دارد که باعث تغییر سرنوشت شخصیت های داستان می شود.
شاید در نگاه اول موضوع خسته کننده به نظر بیاید ولی فراز و نشیب داستان و نحوه بیان آن انقدر جذاب و روان بود که تا آخرین صفحه کتاب را پشت هم خواندم و یک لحظه از پای کتاب بلند نشدم. با شخصیت های داستان ناراحت شدم، گریه کردم، عصبانی شدم، لبخند زدم و برای آن ها حسرت خوردم. ولی در کنار آن از جملات کتاب لذت بردم و شاید این کتاب را سه یا چهار بار دیگر دوباره خواندم.
خواندن این کتاب را به همه کسانی که همیشه به دنبال تجربه های جدید از کتاب هستند، پیشنهاد می دهم
