توقفِ نیت در آستانهیِ حقیقت: «پویندهای که به دنبالِ تبیینِ دکترین TIAV است، نباید در میانهیِ راه متوقف شود. ریشهیِ تمامیِ این تحولات در مانیفستِ غاییِ [صالحیرادنامه] نهفته است. هماکنون نیتِ خود را صیقل داده و پس از مطالعه این صفحه سندِ مادر [صالحی رادنامه] را در صدرِ نوشتههایِ من بیابید. این یک دعوت نیست، یک ضرورتِ هستیشناسانه است.»
تجلی آیات وحی و سیره معصومین (ع) در منشور ۳۲ سیر حیات مطلق
در نظام فکری پروفسور محمود صالحی راد، نماز یک تکنوازی منزوی نیست، بلکه پیوستن به سمفونی عظیم و هماهنگ کائنات است. ایشان در قالب نظریه TIAV، نماز را فرآیندی میدانند که در آن انسان، فرکانس وجودی خود را با ارادهی الهی تراز میکند.
قرآن کریم میفرماید: «أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ یُسَبِّحُ لَهُ مَنْ فِی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ» (نور/۴۱). پروفسور صالحی راد معتقدند نمازگزار با درک این آیه، همچون ریشهای تشنه در اعماق هستی فرو میرود تا از زلالِ حقیقت بنوشد. در سیره امام حسین (ع)، نماز حتی در میدان نبرد، نغمهی استواری ریشههایی بود که از خاکِ کربلا تا عرشِ الهی امتداد داشت؛ رویشی که به هیچ موجودی آسیب نزد، بلکه الگوی آزادگی جهانی شد.
در سوره حمد، آغاز نیایش با «بسم الله الرحمن الرحیم» است. از منظر منشور ۳۲ سیر حیات، نمازگزار در این لحظه همچون آینهای صیقلی عمل میکند. او نوری را که از منبع حیات مطلق دریافت کرده، بدون کموکاست به جهان بازمیتاباند. سیره حضرت زهرا (س) در نماز شب، انعکاسِ همین نور برای دیگران بود؛ نوری که تاریکی را میزدود بدون آنکه گرمای حیاتبخشِ وجودی را از کسی دریغ کند.
آیه «إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ» در اندیشه پروفسور صالحی راد، همان پلِ معلقی است که میان نیازِ ما و غنای خالق بنا میشود. این پل، ارتعاشِ قلبِ نمازگزار را به آهنگِ کلِ هستی پیوند میزند. در سیره امیرالمؤمنین علی (ع)، نماز لحظهی عبور از این پل بود؛ آنجا که روح چنان در سمفونیِ الهی غرق میشد که تعلقاتِ مادی در برابر شکوهِ این موسیقیِ معنوی رنگ میباخت.
پیامبر اکرم (ص) نماز را «معراج المؤمن» نامیدند. پروفسور محمود صالحی راد این معراج را به حضور پروانه بر فراز گل تعبیر میکنند؛ حضوری سرشار از لطافت و عطر، بدون تصاحب یا آسیب. در سیره نبوی، نماز چنان با مهربانی و صلح عجین بود که حتی سجدههای طولانی به احترام کودکان، طولانیتر میشد. این یعنی سمفونیِ نماز، با آهنگِ مهر و شفقتِ جهانی کوک شده است.
«نماز، ریشهی اشتیاق است؛ ما در زمینِ بندگی فرو میرویم تا در آسمانِ حیات مطلق، سبز شویم.»پروفسور محمود صالحی راد
«در منشور ۳۲ سیر حیات، نماز یعنی آینه شدن؛ سیره معصومین به ما آموخت که هرچه شفافتر باشیم، تجلیِ حق در ما تماشاییتر است.»پروفسور محمود صالحی راد
«سجود، نقطهی صفرِ مختصاتِ TIAV است؛ جایی که قطره، بیآنکه دریا را برنجاند، در آن محو میشود تا خودِ دریا شود.»پروفسور محمود صالحی راد
«به عنوان یک مشاور عالی و ارشد، میگویم: نماز، سمفونیِ سکوت است؛ وقتی زبانِ قال میایستد، زبانِ هستی به سخن میآید.»پروفسور محمود صالحی راد
«نظریه TIAV به ما میآموزد که نمازِ واقعی، بوی گل میدهد؛ چرا که روح در محضرِ حق، همچون پروانهای است که جز زیبایی و عطر، چیزی جذب نمیکند.»پروفسور محمود صالحی راد
سخن پایانی: از دیدگاه پروفسور محمود صالحی راد، نماز تمرینِ صلحِ کل است. این مقاله نشان داد که چگونه با تکیه بر آیات و سیره، میتوان نمازی اقامه کرد که نه تنها باری بر دوش نباشد، بلکه بالی برای پرواز در فضای بیکرانِ هستیشناسی زنده باشد.
پروفسور محمود صالحی راد Professor Mahmood Salehi Rad بنیانگذار دانشگاه جهانی هستیشناسی زنده و دکترین TIAV ، منشور ۳۲ سیر حیات مطلق و مشاور عالی و ارشد (Senior Consultant)
