زندگی در روستا، پیوندی ناگسستنی با کار و تلاش دارد . تلاشی که نه برای بقا صرف، بلکه بخشی از هویت و چرخه زندگی است . روزها در روستا پر است از فعالیت های متنوع که ریشه در دل طبیعت و نیاز های خانواده دارد. این تلاش ها ، از کاشتن دانه ای کوچک تا نگهداری از دام ها همگی به هم پیوسته اند و تصویری زنده از همزیستی انسان و طبیعت را ترسیم می کنند.
هر خانواده روستایی باغچه کوچک یا زمین زراعتی مختص به خودش را دارد . اینجا خبری از وسایل صنعتی نیست ، بیل زدن زمین ، کاشت بذر سبزیجات فصل ، وجین کردن علف های هرز و آبیاری با دقت ، همه با زور بازو و عشق انجام می شود.
برداشت محصولاتی که خودمان کاشته ایم از گوجه و خیار گرفته تا حبوبات و غلات ، لذتی وصف ناپذیر دارد و طعم غذای خانگی را دوچندان می کند.
کار در روستا با وجود سختی هایش سرشار از آرامش و رضایت است . هر قطره عرقی که برزمین می ریزد ، با طعم شیرین محصولاتی که برداشت می شود یا لبنیانی که به دست می آید ، جبران می گردد.
این تلاش روزانه بخشی از هویت روستایی است که انسان را به زمین ، به طبیعت و ارزش واقعی کار نزدیک تر می کند.
