و درجهانی که مرزهای خیروشرجابجا شده وتونمیدانی درکجای جهانت به چکار می آیی.هرروز می دوی وخسته نمیشوی چون این را با اطمینان میدانی که اگر حقیقت مرده اگرکسی برای صداقت تره هم خرد نمیکند و محبت وعشق به انتها رسیده وقلب هیچکس برای حضور ووجود کسی
دیگر نمیتپدولی تو باید شرافتمندانه ادامه دهی به امید روزی که بایک گل هم بهارشود وشایددستان تو به تنهایی هم میتوانندجهان یک نفرراتغییر دهندو باعث نورامید درزندگی یک نفر شوند.همین برای رسالت انسانیت توکافیست.🌱
