چرا حکومت ها اینترنت را محدود می کنند؟ از چه چیزی می ترسند؟ قسمت دوم

مقدمه: این نوشته، قسمت دوم مجموعه نوشته های "اینترنت آزاد" است. اگر قسمت اول رو نخوندید، اینجاست و قرار تا حدود 10 قسمت ادامه پیدا کنه.

ترس اول: از دست دادن کنترل سیاسی

اصل ذهنی حکومت ها :
اطلاعات آزاد برابر است با قدرت گرفتن مردم و این تهدید مستقیمی است برای حکومت !

اینترنت آزاد به مردم اجازه می دهد:

• اخبار مستقل ببینند

• مقایسه کنند

• سازمان دهی و هماهنگی کنند

تجربه تاریخی نشان می دهد: حتی یک موج کوچک اعتراض آنلاین می تواند سیاسی شود .

ترس دوم: گسترش ایده های مخالف

اینترنت جهانی منجر به انتشار:

• ایدئولوژی های مختلف

• سبک زندگی مدرن

• دانش و فناوری باز میشود

حکومت ها می ترسند که این "ایده ها" به شکل جنبش های اجتماعی یا فرهنگی در جامعه رسوخ کند.

در کوتاه مدت، خطر ممکن است کوچک باشد، ولی در طولانی مدت می تواند "هویت فرهنگی و سیاسی" حکومت را تهدید کند

ترس سوم: کاهش مشروعیت

وقتی مردم میبینند:

• کشور های دیگر اینترنت ازاد دارند

• فناوری ها و خدمات جهانی بدون مشکل کار می کنند

حکومت ها با اینترنت بسته، مشروعیت خود را به شکل مقایسه ای از دست می دهند. حتی دسترسی محدود نخبگان و کسب و کارها هم باعث فاصله طبقاتی دیجیتال و نارضایتی می شود.

ترس چهارم: دسترسی مردم به سازمان دهی جمعی

ابزار های دیجیتال و اینترنت، امکانِ:

• انتشار تجربه مشترک افراد با هم

• اعتراض و مبارزه آنلاین

• هماهنگی تجمعات

• انتقال پیام سریع،

• سازماندهی صنفی یا دانشجویی

فراهم میکنند. برای حکومت ها، ساده ترین راه کنترل تجمعات اجتماعی، محدود کردن اینترنت است.

ترس پنجم: اثر دومینو اقتصادی و فرهنگی

اینترنت آزاد:

• تجارت بین المللی و صادرات خدمات دیجیتال را گسترش می دهد.

• رسانه ها و فرهنگ جهانی را به مردم منتقل می کند

حکومت ها می ترسند که:

• کنترل اقتصاد در برخی صنایع از دست برود

• تغییر سبک زندگی مردم، انتقاد اجتماعی و فرهنگی را تسریع کند.

از این جهت، برای چنین حکومت هایی، هرچند اگر مزایای اقتصادی بالا باشد، گریز از خطر سیاسی، محدودیت اینترنت ازاد را توجیه میکند.

ترس ششم: ترس از آموزش مستقل افراد

اینترنت آزاد = دسترسی جوانان و مردم عامه به متخصصان و دانش جهانی

اگر مردم بتوانند مستقل فکر کنند :

• راهبرد های حکومت را زیر سوال میبرند

• حکومت دیگر صدای "حقیقت" نیست

پس حکومت ها برای جلوگیری از نسل های آموزش دیده و مدرن، محدودیت ایجاد میکنند.

جمع بندی روانشناختی

حکومت ها به اینترنت به چشم تهدیدی فوری به قدرت و کنترل نگاه می کنند، نه به چشم:

• فرصت اقتصادی

• رشد علمی

• رفاه اجتماعی

در ذهن تصمیم گیرندگان، هزینه ریسک سیاسی و اجتماعی، همیشه از سود اقتصادی و علمی بیشتر است و عموما هدف از داشتن شبکه اینترنت، داشتن کنترل کامل روی مردم است.

حکومت ها میترسند اینترنت آزاد، منجر به شفافیت عمکرد و توسعه سطح فکری جامعه شود و کنترل را از دستشان خارج کند.