صبح داشت: بداهه از درون از خیلی بیرون

مثلا همین خورشید را جوری تنطیم کرده ام ک بدرخشد

بدون انکه بفهمم

بدون انکه بخواهم

همانند قلبم ...

تک تک سلول های بدنم میراث کهکشان ها هستند

یکی از انان از کهکشان ناناتیاپی امده است جایی که نورش هنوز هم به زمین نرسیده است .

چشم هایم میراث دار سباهچاله ای بزرگ است ک قبرستان هزاران ستاره درخشان است نور از ان به هیچ عنوان بیرون نمی اید

همانقدر تاریک ...

همانقدر سیاه ...

#یادداشت #بداهه