تک فرزندی

تک فرزندی انتخاب پیام نبود ! انتخاب والدین هم نبود . پدر با دغدغه ی معیشت و حمایت از خانواده و مادر با یائسگی زود هنگام ژنتیکی ...

این پدیده طبق بررسیهای روانشناسی بلر، یکی از محققان برجسته در زمینه تک فرزندی، عنوان کرده است که تک ‌فرزندان اغلب ویژگی‌های شخصیتی مثبتی مانند اعتماد به نفس بالا و موفقیت‌های تحصیلی دارند. او همچنین به این نکته اشاره کرده که تک ‌فرزندان، به دلیل دریافت توجه کامل از سوی والدین، کمتر دچار حسادت یا رقابت می‌شوند.×××

دنیای بی شاهد و همراه ؛ بزرگ شدن زود هنگام در همنشینی بزرگسالان ؛ ذره بین قدرتمند والدین و ترس از بروز خطا ؛ دریافت توجه و مهر و عطوفت تمام و کمال والدین ، بار مسئولیت در خانواده وهمیشه پسر خوب بودن ... ارمغان تک فرزندی برای پیام بود .

در 9 سالگی فهمید بدون برادر یا خواهر دنیا منتظر بزرگ شدن او نمی ماند پس :

خیلی زود قوی شد ومی فهمید . باید جایگاه خودش را در بین بزرگسالان پیدا و تثبیت میکرد . دوران بلوغش در سنین 12 تا 15 سالگی با اتفاقی بر حسب مقتضیات زمان با چالش همراه شد : لنا (دختر دایی ) 6 یا 7 ساله و لاله خواهرش نوزاد شیرخواره به خانواده اضافه شدند !!!

در وهله ی اول کانون توجه منتقل شد و همزمان ایفای نقش مسئولیتی و کمک به مادر به دوشش افتاد . خانه و اتاقش را با دو نفر دیگر شریک شد که بناچار او را داداش پیام صدا میکردند ! طبیعی ترین رفتار حسادت بود ؛ که پیام سعی در کنترل آن کرد .

یوسفِ گم‌ گشته بازآید به کنعان، غم مخور

کلبهٔ احزان شَوَد روزی گلستان، غم مخور

ای دل غمدیده، حالت بِه شود، دل بَد مکن

وین سرِ شوریده باز آید به سامان غم مخور

دورِ گردون گر دو روزی بر مرادِ ما نرفت

دائماً یکسان نباشد حالِ دوران غم مخور

البته پیام غم نمیخورد چون : انعطاف ، تغییر پذیری و تطبیق پذیری را یاد گرفته بود .

گرچه سخت و طاقت فرسا و سنگین برای شانه هایش ...

دوران دبیرستان مثل پر و بال پرنده به او فرصت حرکت و دوستی با همسالان داد .

قبل از آن فقط یک دوست داشت : فریبرز

چهار سال دبیرستان چون برق و باد در کوران جنگ و سرخوشی جوانی و اتفاقات تازه و خوشایند طی شد .برنامه های کوه نوردی ، میهمانیهای شاد و شب نشینی پنجشنبه ها در جمع دوستان جدید و البته در خانه و تحت نظارت والدین !! صبح جمعه هم همراه با پدر بسوی کوهستان .

آنموقع پیام هم که با دوستان جدید و قدیم در گروه های دختر پسری به کوه میرفت و پدر میگفت : این بچه ها همه با منن اصلا بچه های خودم هستتند ! خودم مراقبم ...

او اصلا نمیدانست کی به کیه و از پیام میپرسید :دوست دختر تو کدومه ؟ پاسخ : هیچکدام بود !!!

پیام برعکس همسالانش نمیتوانست دوست دختر داشته باشد . معیارها و نگاهش متفاوت شده بود .

بعد از دو سال کنکور و قبول نشدن و با اتمام جنگ ؛به اولین بهشت زندگی یعنی دوران سربازی رسید .🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰