«صدای مردم را بشنوید، نه آنکه خاموشش کنید»
در روزگاری که فقر، فساد، تبعیض و سرکوب، نفس جامعه را به شماره انداختهاند، دیگر نمیتوان از مردم انتظار سکوت داشت. سالهاست که سیاستهای ناکارآمد، تصمیمات غیرپاسخگو و بیتوجهی به خواست عمومی، امید به آینده را در دل میلیونها ایرانی به محاق بردهاست.
امروز، نهتنها سفرههای مردم کوچکتر از همیشه است، بلکه آزادیهای فردی و اجتماعی نیز زیر سایهی نگاههای امنیتی و سلیقهای، یکییکی رنگ میبازند. در چنین شرایطی، اعتراض نه یک تهدید، بلکه حقی بدیهی، انسانی و قانونیست.
دانشگاه، اگر قرار است زنده بماند، باید محل گفتوگو، اندیشهورزی و بازاندیشی در مسیرهای طیشده باشد. دانشجو، اگر قرار است مؤثر باشد، باید بتواند بیهراس بیندیشد، نقد کند و بپرسد—نه آنکه در تنگنای انضباط و امنیت، از اندیشهورزی بازبماند.
ما بهعنوان بخشی از بدنهی دانشگاهی، بر این باوریم که آنچه امروز جامعه را نیازمند بازسازی میکند، نه فقط اصلاح ساختارها، بلکه بازگشت به صداقت، شفافیت، و شنیدن صدای مردم است.
دانشگاه را پاس بداریم، نه بهعنوان نهادی بیخطر، بلکه بهعنوان قلب تپندهی تفکر و مسئولیت اجتماعی.
🔸️انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه تربت حیدریه
