سنت. واژهای به ظاهر ساده، اما جانباختگان فراوانی دارد. و هنوز، بسیاری سنتها را مقدس میشمارند. اما چرا؟
زیرا آدمی همیشه از تغییر هراس داشته است. و با این هراس، قرار است به ناکجاآباد برود.
اصلاً سنت چیست؟
سنت، رفتن راه تکراری گذشتگانمان است. راه تکراری اجدادمان. و نپذیرفتن اشتباهات بزرگمان که باعث خونریزی شدید جامعه شده است.
بسیاری از افراد جامعه زخمیاند. فریاد "کمک، کمک" سر میدهند. اما امان از گوش کر سنت.
سنت، آدمی را همچون حیوانی میکند که راه تکراری اجدادش را میرود. حیوانی درندهخو که به همنوع خودش نیز رحم نمیکند. تند رفتم؟! نه، هرگز.
به نظرتان چرا هنوز دختران، زنده به گور میشوند؟ سنت.
چرا مردان نباید گریه کنند؟ سنت.
چرا زنان نباید قهقه بزنند؟ سنت.
امان از این سنت لعنتی. متنفرم از این سنت که مانع گریه و خندهٔ همنوعانم میشود. افراد سنتی، زندگی راحتی دارند، اما انسانی زندگی نمیکنند. درندهخواند.
ایستادگی در برابر سنت، یعنی جسارت. یعنی شجاعت. یعنی ریسک. و البته، مسئولیتپذیری.
زخمی هستیم. خستهایم. ولی ادامه میدهیم.
#نه_به_سنت
برای جابهجایی مرز آگاهی.
