ایرانم:)

این روز ها بسیار غم آلود است،میدانی راستش انگار قرار نیست غم دست از سر ایران و مردم ایران بردارد،قلب ها با شدت بیشتری میتپد و حتی صداهاییمان به هیچ کس نمیرسد آری این چنین است عمیقا غمگین هستیم و غم هم همچون خوره ای به جانمان افتاده است،اکنون خوشبختی ساله هاست که از ایران رفته و بازنگشته من ولی در انتها من فکر میکنم باید برای تغییر بجنگیم نه بقا امیدوارم روزی شادی به خانیمان برگردد و صدای خنده و شادیمان تمام ایران را بگیرد

به امید آن روز