هر سال میلیونها مسلمان در موسم حج و عمره وارد مکه و مدینه میشوند.
در بازهای کوتاه، این دو شهر مقدس به بزرگترین ابرشهر موقت جهان تبدیل میشوند؛ با تمام چالشهای شهری، زیستمحیطی و رفتاری.
پسماند در حج فقط یک مسئلهی خدمات شهری نیست.
پسماند، آینهی رفتار ما در عبادت است.
با وجود هزینههای سنگین نظافت، حجم بالایی از بطریهای آب، بستهبندیها و ضایعات غذایی در حرمین شریفین تولید میشود.
راهحلهای صرفاً خدماتی دیگر کافی نیستند؛ چون حج فقط لجستیک نیست، تربیت است.
پروژه «بازیافت در مکه و مدینه» بر یک نگاه ساده اما عمیق بنا شده است:
در جایی که نیت به عمل معنا میدهد،
تفکیک و مدیریت پسماند هم میتواند عبادت باشد.
این طرح، یک مدل یکپارچهی فقهی، رفتاری، زیرساختی و اقتصادی برای مدیریت مسئولانه پسماند در حج و عمره ارائه میدهد؛
مدلی که بهجای اجبار، بر آگاهی، مسئولیت و انگیزش اخلاقی تکیه دارد.
اگر حج—بهعنوان بزرگترین تجمع آیینی جهان—
نتواند الگوی مسئولیتپذیری زیستمحیطی ارائه دهد،
از چه رویدادی میتوان انتظار داشت؟
این طرح نه علیه سنت است و نه صرفاً فناورانه؛
بلکه بازخوانی نسبت عبادت، انسان و زمین است.
نسخهی کامل مفهوم، اسناد و ساختار پروژه بهصورت باز در گیتهاب منتشر شده است:
👉 https://github.com/moseyedabadi-bit
(این مخزن بهعنوان یک پایگاه دانش باز برای اقتصاد چرخشی، ESG و مدلهای حکمرانی اسلامی طراحی شده است.)
این ایده با نیت خدمت و امانتداری ارائه شده است، نه تملک.
اگر به پاکیزگی، آگاهی و کرامت بیشتر زائران کمک کند،
به هدف خود رسیده است.
برچسبها (حتماً آخر مطلب):
#بازیافت
#حج
#عمره
#اقتصاد_چرخشی
#توسعه_پایدار
#ESG
#مسئولیت_اجتماعی
#محیط_زیست
#حرمین_شریفین
