جیغ خاموش

نمیدونم از کجا شروع شد

از بچگی انگار فقط دلم میخواست جیغ بکشم

میترسیدم ، جیغ میکشیدم

خوشحال میشدم ، جیغ میکشیدم

عصبانی بودم ، جیغ میکشیدم

استرس داشتم ، دلم میخواست جیغ بکشم

هرجا که بودم ، فقط دلم میخواست جیغ بکشم

و توی خانواده من ، اینکه من جیغ بکشم

یک گناه بزرگ بود ...

: جیغ نزن بقیه صدات رو میشون

:جیغ نزن داری آبرومون رومیبری

:جیغ نزن الان فکر میکنن داریم چیکارت میکنیم جیغ میزنی

:جیغ نزن

:جیغ نزن

:جییییغ نززن

بعضی وقت جیغ میزدم که من رو دعوا نکنن

و دعوا میکردن و میزدن که من جیغ نزنم

چرخه ای بود که ادامه داشته تا وقتی که هروقت احساس میکردم

میخوام جیغ بزنم میخوام گریه کنم

خودم دست به کار میشدم

واااو

باورتون میشه ؟!

از وقتی دیدن خودم دست به کار شدم دیگه کاریم ندارن

حتی التماسم میکنن که خودم کاری نکنم

ولی نمیتونم

انکار وقتی عصبی یا ناراحتم مسخ میشم یا تسخیر و دیگه نمیتونم جلوش رو بگیرم

همین الان که دارم مینویسم هر از گاهی نگاهم به کبودی های رو دستم میوفته

باورتون میشه کبود مییشه و جاش میمونه

وای خدای من

من چقدر تو این کار ماهر شدم

اخه قبلا ها که خودم هنوز این کار را رو بلد نبودم

دردش بیشتر بود ولی جز دو سه بار اصلا باقی دفعات هیچ جام کبود نمیشد

ولی الان ...

انگار معتاد این درد ها شدم

انگار برام مثل یک مسکن میمونن

میدونی اروم میشم

شاید باورتون نشه ولی قبلا ها

یکبار وقتی بچه بودم خواب دیدم که داشتم یک خواب ترسناک میدیدم بعد با جیغ از خواب پریدم بعد چند نفر از

آشناهام افتادن دنبالم که به خاطر اینکه جیغ زدم من رو بکشن

یا توی خواب هام از بچگی تا همین الان هیچوقت نتونستم جیغ بزنم هر وقت توی خواب یه چیز ترسناک میبینم و میخوام جیغ بکشم جز یک صدای ناله خفیف از گلوم بیرون نمیاد

انگار یکی محکم گلوم رو گرفته و داره خفم میکنه

ولی الان که دارم مینویسم

دلم میخواد یه جایی رو پیدا کنم و از ته دل جیغ بزنم

جیغ بزنم و کسی نباشه که به خاطر اینکه جیغ میزنم دعوام کنه

اینقدر جیغ بزنم که انرژیم تموم شه

گلوم زخم شه

که دیگه صدام بالا نیاد

که بیهوش بشم

.....

فقط اروم شم

ولی الان انگار به مسکن قوی تری نیاز دارم