
یه جایی خوندم چهره الان شما،چهره اون کسیه که تو زندگی قبلیتون عاشقش بودین...
با خودم فکر کردم یعنی من عاشق این چشما،موها و رنگشون بودم؟...
خیلی ب خودم تو آینه نگاه کردم...
و بیشتر عاشق خودم شدم...اگه من تو زندگی قبلیم عاشق همچین آدمی بودم پس باید الان مواظبش باشم...
بیشتر دوسش داشته باشم و نزارم آب تو دلش تکون بخوره....
نزارم هیچوقت چشماش اشکی شه...وکاری میکنم همیشه لبخند بزنه :)
ولی تو زندگی بعدیم پرندم...
چون وقتایی ک از این دنیا و آدماش دلگیرم...دلم میخواد پر بگیرم و دور شم...برم جاهایی ک دلتنگشونم...
هروقت تو قلبم پر از حس هیجان بودم تا اون دور دستا اوج بگیرم...وقتی بی حوصله بودم روی تک درخت باغ بشینم و غروبو نگاه کنم....
آره من تو زندگی بعدیم یه پرندم...
یه گنجیشک کوچولو....:)♥️