شاید در اولین نگاه، نواختن پیانو با یک دست غیرممکن یا حداقل یک کار بسیار محدود به نظر برسد. همه ما عادت کردهایم پیانیستها را با حرکت سریع هر دو دست روی کلاویهها ببینیم؛ دستی که ملودی را مینوازد و دستی که همراهی میکند. اما تاریخ موسیقی و اراده انسان بارها ثابت کرده است که محدودیتهای جسمی، پایان راه یک هنرمند نیستند. در فیزیکِ موسیقی، سکوت هرگز به معنای عدم نیست؛ بلکه کششِ یک نت است که در پناهِ پدال به حیات خود ادامه میدهد ، رابطه یک پیانیست با سازش، بازتابی تام از زیست اوست؛ کلاویهها امتدادِ سیاه و سفیدِ روزگارند .
تاریخچه ناگفته پیانو برای دست چپ جالب است بدانید که موسیقی برای دست چپ، یک سبک شناختهشده و اصیل در تاریخ موسیقی کلاسیک است. آهنگسازان بزرگی مثل موریس راول (کنسرتو پیانو برای دست چپ) یا فرانتس لیست قطعاتی را خلق کردهاند که منحصراً برای یک دست نوشته شدهاند. این آثار به گونهای آهنگسازی شدهاند که شنونده بدون دیدن نوازنده، هرگز متوجه نمیشود که این موسیقی تنها با پنج انگشت نواخته میشود!
چالشها و تکنیکهای نوازندگی با یک دست نواختن پیانو با دست چپ نیازمند یک بازنگری کامل در تکنیکهای نوازندگی است. در این سبک، پدال پیانو (Sustain) نقش حیاتیتری پیدا میکند تا نتها را به هم پیوند دهد و فضای خالی نبودِ دست دیگر را پر کند. همچنین نوازنده باید یاد بگیرد که با پرشهای سریع، بین بخشهای باس (بم) و ملودی (زیر) حرکت کند. در واقع نحوه تنظیم قطعه باید به گونهای باشد که انگار دو دست همزمان در حال نواختن هستند.
یک دست، یک رویا (One Hand, One Dream) موسیقی فراتر از کلاویهها و انگشتان است؛ موسیقی جریان روحی است که از قلب هنرمند نشأت میگیرد. برای یک نوازنده، پیانو فقط یک ساز نیست، بلکه ابزاری است برای غلبه بر سختیها و روایت کردن مسیر زندگی. اگر به این سبک از موسیقی و شنیدن قطعاتی که با تکنیک تکدست تنظیم و اجرا شدهاند علاقه دارید، میتوانید آثار مدرنی همچون Deep Dream، CrossTalk یا Paranoia را بشنوید که نمونههایی از این سبک از نوازندگی هستند.
برای آشنایی بیشتر با این سبک از نوازندگی، تماشای ویدیوهای اجرا و شنیدن آلبومها، میتوانید به وبسایت رسمی علی باغبانی مراجعه کنید.
