روایت فتح

چرا معتقدیم ایران پیروز بی‌چون و چرای جنگ تحمیلی بود؟

روحیه پیروزی و عزت، امری قابل القاء نیست. نمی‌توان به صورت تصنعی به یک گروه، تیم، جامعه یا ملت، ذهنیت پیروزی و برتری تزریق کرد؛ همان‌طور که نمی‌توان این روحیه را از آن‌ها گرفت. ملت ایران نیز با تمدنی کهن که تاریخ تأسیس ندارد، در برهه‌های مختلف تاریخی این روحیه را به نمایش گذاشته‌اند. از جمله آن‌ها برتری بر رژیم صهیونیستی در جنگ تحمیلی اخیر است که مختصراً به سه بُعد این پیروزی در ذیل می‌پردازیم.

برتری نظامی و رژیمی که از پا درآمد

اهداف نظامی رژیم در جنگ تحمیلی متمرکز بر ترور اشخاص، خرابکاری در کشور، نابودی توان موشکی و ممانعت از پیشرفت هسته‌ای ایران بود. گرچه مشخصاً فقط به یکی از این چهار هدف نظامی رسیدند ولی ضربات نظامی وارد بر اسرائیل، پایه‌های کشور جعلی‌شان را در سطح فروپاشی متزلزل کرد. موشک‌های ایران با گذر از پدافند چند لایه اسرائیل به مراکز علمی، امنیتی و نظامی رژیم صهیونی اصابت می‌کردند و در حالی که ما هنوز موشک‌های قدیمی خود را آن هم به تعداد به شدت محدود استفاده می‌کردیم، دولت آمریکا مجبور به مداخله در جنگ برای جلوگیری از نابودی اسرائیل شد.

درخت‌ها می‌مانند و حیوانات می‌گریزند

ملت ایران یکصدا در حمایت از نیروهای مسلح و رهبریِ مقتدر، اختلافات داخلی را کنار گذاشتند و با انسجامی مثال زدنی(که گویی پیش از آن هیچ اختلافی با هم نداشتیم) همدل و متحد خواهان مجازات متجاوز به میهن اسلامی شدند. این پشتوانه مردمی، سوخت موشک‌های سپاه را نه تا بیچاره کردن رژیم که تا نابودی کامل آن پر کرد. این واقعیت را بگذارید کنارِ ممنوعیت فرار صهیونیست‌ها از سرزمین‌های اشغالی، فرار اشغالگران از راه دریا به قبرس و نزاع صهیونیست‌ها در پناهگاه خود. از طرفی جنگ تحمیلی اخیر سبب روشن شدن بیش از پیش حقانیت جبهه مقاومت و بطلان غرب و رژیم دست‌نشانده‌اش شد.

پایان هژمونی آمریکا و زوال امپراتوری دروغ

جنگ اخیر را می‌توان با نگاهی جامع‌تر، نه در حد یک نزاع نظامی معمولی که در امتداد کشمکش تمدنی غرب و اسلام دید. ۵۰۰ سالی می‌شود که تمدن غرب به رهبری کنونی آمریکا با شعارهایی چون حقوق بشر، آزادی، دموکراسی و... با امپراطوری رسانه‌ای و پروپاگاندای گسترده به استعمار و استثمار ملت‌های مستضعف می‌پردازد که قطعاً ملت ایران یکی از مظلوم‌ترین و زخم خورده‌ترینِ این ملت‌هاست. ملتی که حالا با صبری ۵۰ ساله و اتحادی مثال زدنی، نقاب از چهره غرب برداشته. دیگر کسی فریب کت و شلوار انگلیسی‌ها و فرانسوی‌ها را نمی‌خورد، حقوق بشر به حالتی استهزا آمیز درآمده و مردم دنیا از دروغ و ریا خسته‌اند.

ولی کلام آخر این شد؛ که جان من فدای ایران...