جعفرِ شریفْ امامی دیر کرده بود. او باید سرِ ساعتِ ۱۶ در کاخ حاضر میشد و گزارش بُنیادِ پهلوی را به مردم میداد. او مَحرم بُنیادِ پهلوی بود. آبروی وارثانِ رضاشاه به او وابسته بود.
وقتی رضاشاه ایران را تَرْکْ میکرد، مردم زیادی که زمینهایشان غَصْبْ شده بود، برای باز پسگیری زمینهایشان، اِقدام کردند. محمدرضا فهمید اگر دیر بِجُنْبَد، مردمِ معترض، دودمانشان را، به باد خواهند داد. رضاشاهِ سابق، به لطف اربابانِ انگلیسی، شاه شده بود و حالا به لطف آنها، شاه سابق شده بود. در همهی این مدت هم جز قتل و غارت، به چیزی فکر نکرده بود. بنابراین در روزهای آخر، به پیشنهاد فروغی، اموالش را به محمدرضا منتقل کرد، تا یک جریب زمین غصب شده، در دوران حکومتش را، به صاحبان اصلی آن برنگرداند. بالاخره غارَتْ گَرانْ هم باید به فکر آبروی کاری خود باشند.
رضا شاه سابق هم پذیرفت. محمدرضا نه میتوانست از آن همه ثروت چشم بِپوشد، نه میتوانست آنها را به نَفع خودش ضبط کند. پس ناچارْ اموال را به دولت سپرد تا آبها از آسیاب بیفتد.
چند سال گذشت محمدرضا دستْ دستْ میکرد و اموالِ رضا شاه را از دولت، نمیگرفت. او حساسیت مردم را بهانه کرده بود تا اموالِ پدرش را شخصاً تصاحب کند و چیزی به برادران و خواهرانش ندهد اما مگر میشد پول اشرف را نداد؟! عبدالحسین هُژَیرْ را به نخست وزیری رساند. هژیرْ در اولین ماموریت خود توانست لایحهٔ بازگشتِ اموالْ را در مجلس به تصویب برساند. ترور محمدرضا در ۱۵ بهمن ۱۳۲۷، به خاندان پهلوی، برای مظلوم نمایی، کمک زیادی کرد، طبق این لایحه، اموالِ رضا شاهی، در قالب موقوفه، به خانواده پهلوی، برگردانده شد.
شاه، در فرمانِ تأسیسِ بنیاد پهلوی، گفته بود: «نظر به علاقهٔ تامْ و ایمانْ و عقایدِ راسخی که برای رضایت خداوند متعال داشته و داریم و به منظورِ شادیِ روحِ بزرگِ پدرمانْ اعلیٰ حضرتِ فقیدْ، رضاشاهِ کَبیرْ به ایجاد این بنیاد اقدام کردهایم.» شرکتهای وابسته به بنیاد پهلوی، در حوزههای مختلفْ فعالیت میکردند، آمار دقیقی وجود ندارد، ولی بر اساسِ اسناد و مدارکِ موجود، این شرکتها، زیر مجموعهٔ بنیاد پهلوی، بودند:« ۸ مزرعه، ۱۰ کارخانه سیمان، ۱۷ بانک و شرکت بیمه، ۲۳ هتل، ۲۵ شرکت فلزکاری، ۲۵ شرکت کشت و صنعت، ۴۵ شرکت ساختمانی، ۷ شرکت صنایع غذایی و دهها شرکت بازرگانی.»
دارایی بنیاد پهلوی، در سال ۱۳۴۹، حدود ۲ میلیون و هشتصد هزار دلار تخمین شده بود، این در حالی است، که این دارایی در سال ۱۳۵۵ به ۳ میلیارد دلار رسیده بود، که یکْ سومِ آن متعلقْ به شخص محمدرضا بود. خاندان پهلوی، در پوششِ کارهای خِیْر و عام المَنْفَعه، بدون دادن مالیات، و امکان ترغیب پلیسی، به چَپاول ملت ایران میپرداختند.
از سال ۱۳۴۱ به بعد، بنیاد پهلوی، به صورت هیئت امنایی، متشکل از رئیس مجلس سنا، رئیس مجلس شورای ملی، رئیس دیوان عالی، وزیر دربار، نخست وزیر، و پنج نماینده از طرف شاه، اداره میشد.
یعنی مردم، به پشتِ پردهی بنیاد پِیْ بُرده بودند؟!
منبع: چاپیدشاه
کتابی به نویسندگی سپیده انوشه
انتشارات کتاب جمکران
