پهلوی یک حرکت قهرمانانه برای مردم انجام داد
مردم ایران مدت ها در آرزوی راههای امن و جدید برای جابهجایی کالا بودند. ایران مرزی بود که شرق آسیا را به اروپا پیوند میداد. تبدیل شدن دوباره به مسیر امن و آسان گذر برای تجارت از چین به اروپا آرزوی ایرانیان بود و رضاشاه داغ برآورده شدن این آرزو را بر دل ایرانیان گذاشت.
همه بر اینکه ایران باید راه آهن داشته باشند توافق داشتند. مشکل فقط مسیر راه آهن بود. ایرانیان میخواستند راهآهنی داشته باشند که غرب ایران را به شرق آن متصل کند. انگلیسی ها موافق نبودند. با اینکه کسی از آن ها نظر نخواسته بود وظیفه خود میدانستند نظر بدهند!
انگلیسی ها از زمان ناصرالدین شاه به دنبال ایجاد راهآهنی در مسیر دلخواه خود، البته با پول ایرانیان بودند. آنان مسیری از پیش طراحی شده داشتند و هربار که بحث احداث راهآهن ایران به وسط میآمد، نقشه راهآهن شمال جنوب را میآوردند. رضاشاه هم به ملت ایران اعلام کرد که این نقشه راهآهن نقشه خودش بوده و همه کارها را خودش انجام داده است! دکتر مصدق نیز با لایحه تاسیس راهآهن مخالفت کرد اما...
عملیات ساخت راهآهن شروع شد. انگلیس در کمترین زمان به روسیه میرسید. از طرفی هیچکس نمیتوانست به هندوستان، مستعمره محبوب انگلیس نزدیک شود.
۴ شهریور ۱۳۱۷ همه چیز تمام شد و رضاشاه بسیار خوشحال و خرسند بود.مردم ایران ماندند و راهآهنی که به درد هیچکس نمیخورد. راهآهن از بندر کم استفاده شاهپور به بندر ترکمن میرسید؛ از هیچکدام از شهرهای بزرگ ایران عبور نمیکرد.
سیاست رضاشاه آن بود که مانند قاجار وام خارجی نگیرد و برای تأمین مالی این پروژه بر قند و شکر و چای که مصرف بالایی در کشور داشت، مالیات زیادی قرار دهد. مردم به هزینه گزافی که برای ساخت این راهآهن پرداخته بودند، فکر میکردند. آخر مدت ها بود که نتوانسته بودند یک چای بی دغدغه بنوشند...
منبع: چاپید شاه
کتابی به نویسندگی سپیده انوشه
انتشارات کتاب جمکران
